Dun aksam...

Bahar geldi biliyor musunuz?

Ne kadar kalir bilmem, ama simdi burada.

Gecen hafta bogazli kazaklarla geliyordum ise bu sabah ustumde gomlek :)

Tamam hala mont giyiyorum ama gomlek diyorum gomlek :)

Ne diyeyim , gunes seni seviyorum! :)

Dun aksam hava guzel olunca, Ozan da isten gec gelecek olunca ben de eve gitmek istemedim.

Is cikisi yurudum, yurudum.

Yuruken bir iki arkadasimla telefonda konustum, seslerini duymak iyi geldi.

Telefonda da olsa sohbet muhabbet guldum eglendim :).

Sonra da hadi dedim kendime bir hediye vereyim, kendimi yemege gotureyim :)

Niye mi?

Ben de dusundum bunu ama sebep bulamadim sonunda oylesine dedim.

Oylesine iste, kendime hediye vermek icin sebep mi gerek, degil mi ama :)

Bizim burada evin dibinde Oudehaven diye bir yer var.

Burasi Rotterdam'in eski limaniymis.

Artik kullanilmiyor.

Boyle eski gemiler var icinde; etrafi da cafeler, restoranlar, barlar.

Hava guzel olunca bana sahil kasabalarini hatirlatiyor burasi.

Yuh be Gulcin amma yaptin, bunun nersi sahil kasabasi demeyin.

Bizim evin etrafinda sahil var da ben mi ona gitmiyorum :)

Elimizdekini oyle dusluyoruz iste ne yapalim :)

Tabi her zaman boyle gunesli degil Oudehaven. Her zaman boyle piril piril karsilamiyor insan.

Ben de aklimdaki resmini bozmamak icin bir yontem buldum: 

Sadece hava gunesli olursa oraya gidiyorum, Boylece Oudehaven' i hep gunesli hatirliyorum :)

Fukara avuntusu iste :)

Bu minnacik yer beni bir mutlu ediyor sormayin.

Hemen cafelerin diger tarafi bildiginiz ana cadde. 

Vizir vizir arabalar geciyor.

Ama binalarin bu tarafina gecince ne araba sesi kaliyor, ne egsoz dumani.

Nasil oluyor bilmiyorum ama mutlak bir sukunete kavusuyorsun binalarin bu tarafinda. 

Ya da ben oyle cok seviyorum ki burayi belki de bana oyle geliyor :)

Oyle ya da boyle burasi beni mutlu ediyor.

Minik falan ama oturdugunuz yerden Rotterdam' a dair birseyler ogrenebileceginiz bir yer ayni zamanda Oudehaven.

Mesela bu fotografta gorulen beyaz bina, Westermeijer.

Bir zamanlar Rotterdam' in en yuksek binasiymis.

Hollanda ile Amerika arasindaki ilk ticareti yapan sirket kullanirmis bu binayi

Ve rivayete gore 2. dunya savasi sirasinda Almanlar, en yuksek bina oldugundan, bu binayi isaret olarak kullanmislar.

Demisler ki bu binanin asagsinda kalan ne varsa bombalayin yikin!

Iste ondandir ki simdi Rotterdam' da bu binanin etrafindaki bolge hep yeni binalarla dolu.

Westermeijer da o gunleri yadetmeye vesile oluyor.

Dun nereye gitsem diye dusunurken aklima ilk gelen yer Oudehaven oldu.

Gittim. Suyun kenarinda bir masaya oturdum.

Yemegimi ve yanina da bir kadeh sarabimi soyledim. Aldim elime Momo'yu sessiz sakin okumaya basladim...

Yalnizdim.

Kitabim, sarabim, yemegim, Oudehaven ve ben.

Kendime harika bir hediye verdim.

Okudum okudum okudum.

Soyle bir ara bir de baktim ki aksam cokmus, isiklar yanmis, neredeyse ortalikta kimse kalmamis.

Ben yine de keyfime devam ettim. Ta ki aksam serinligi iyice kendini hissettirene kadar.

Sonra kapattim Momo' yu.

Soyle son bir baktim etrafa.

Bir de fotograf cektim.

Sonra kendi kendime gulumsedim. 

Gordun mu bak Momo dedim zamanimi kendim icin kullandim. Duman adamlari bu seferlik yenmis sayilir miyiz acaba?

Momo sessiz kaldi, ben gulumsedim.

Evime yurudum, bir de dun aksam icin kendime ve hayata tesekkur ettim.

Boyle gunler, aksamlar iyi ki var.