Bugun de bunu cok sevdim... Bir adim, bir nefes...

Annemle kitapciya gittigimiz gun, raflarda gozume Momo ilisti.

Aklimdaydi ne zamandir. Bir anda karsima da cikiverince almadan olmazdi.

Bir turlu baslayamadim Izmir'den dondugumden beri kitaba.

Momo beni beklerken baska bir sey okumak istemiyordum ama bir turlu de tam anlamiyla okumaya baslayamiyordum.

Pazar sabahi kahvalti sonrasi kahvemizi icerken yanimdaki sehpada Momo' yu gordum. Uzandim aldim ve sesli okumaya basladim.

Ben okudum, Ozan dinledi. Ben okudum Ozan dinledi...

Masal gibi ya anlatimi; o pazar kahve keyfine Momo satirlari cok yakisti.

O zamandan beri elimde Momo.

Neredeyse her sayfasinda ah bu da ne guzelmis dedigim satirlarla dolu bir kitap. Iste bu sabah okudugum ve cok sevdigim satirlardan birkaci... 

kitabi okumayanlar aman keyfinizi kacirmayayim siz bu kisimlari okumayin :)

Ihtiyarin adi Boppo'ydu ve copculuk yapardi. 
...
Sokagi supururken yavas ama belli bir tempoyla calisirdi. Her adimda bir nefes alir, her nefeste bir supurge sallardi. Bir adim- bir nefes- bir supurge. Bir adim- bir nefes- bir supurge. Boyle surup giderdi
...
"Bak Momo" derdi, "ne oluyor biliyor musun? Bazen onume upuzun bi cadde cikiyor. Oyle uzun ki insan bunun sonu gelmez saniyor." 

...

"O zaman acele etmeye basliyorsun. Gittikce daha da cok acele ediyor insan. Her onune baktiginda yolun hic de kisalmamis oldugunu farkediyorsun. Daha hizli ve daha gayretli calisiyorsun; sonunda nefesin kesilip gucsuz kaliyorsun. ve cadde hala upuzun bir sekilde seni bekliyor."

...

"Insan caddenin tamamina bakip hemen bir karara varmamali. Her zaman adim adim ilerlemeli. Surekli olarak bir adim sonrasini dusunmeli, bir adim, sonra derin bir nefes, sonra bir supurge. Iste o zaman hayat zevkli olur. Onemli olan isini iyi yapmaktir. Oyle de olmali."

...

"Bir de bakarsin ki adim adim butun yolu bitirmissin. Nasil oldugunu anlamadan ve yorulmadan. Onemli olan da budur..."

Bir adim, sonra derin bir nefes sonra bir supurge...
Tam da  cok uzun soluklu, bunun altindan nasil kalkacagiz biz diye dusundugum bir projenin toplantisina gelirken okudum bu satirlari.

Bir adim, sonra derin bir nefes sonra bir supurge...

Neden olmasin...

Cok tesekkurler Momo tam da zamaninda bana bunu hatirlattigin icin...