Kopoy

Begendim.

Siz de okursunuz umarim.

Farkli, cok farkli bir roman Kopoy.

Hikayesi farkli, anlatimi farkli, cumleleri farkli. Farkli...

Kisa, oz.

Ne kisa ne de uzun aslinda. Hersey olmasi gerektigi kadar.

Ne cok kasvetli, ne cok neseli.

Ne sadece gulduruyor, ne sadece dusunduruyor.

Hersey olmasi gerektigi kadar. 

Kopoy, Baris Andirinli'nin ilk romani.

Baris Andirinli bizim universite yillarindan arkadasimiz. 

O zamanlar da hikayeler yazardi ama simdi o zamanlarin cok ilerisinde.

Artik elimizde kitabini tuttugumuz bir yazar kendisi :)

Ne mutlu O'na.

Ne mutlu arkadasinin kitabini elinde tutan, gunlerce nereye varacak bu hikaye diye heyecanla okuyan, buldugu her boslugu Kopoy'un sayfalari arasinda degerlendirmek isteyen bize.

Sadece Baris Andirinli'nin kitabi oldugu icin begenmis olabilir miyim Kopoy'u?

Oyle olmus olsa bile yerinde bir begeni olur bence.

Bunca sey okuyorum, okuyoruz. Arkadasinin kitabina iltimas gecmez mi insan?

Gecebilir bence.

Ama yok oyle degil, hic degil hem de.

Bundan bagimsiz sevdim ben Kopoy'u.

Kitabi okudugum surece, katildim karakterlerin yanina bir kapi deliginden izledim ben de bambaska hayatlari.

Hic uzaklara gitmeden, hic uzaklarda kaybolmadan oylece gecip gitti gozumun onunden insan hikayeleri.

Sozun ozu cok begendim ben Kopoy'u.

Bir de bitirmeden son bir soz.

Ne zamandir kisa cumlelerle anlatmamisim hislerimi onu anladim. 

Mumkunmus.

Ilk sayfalarda garipsedim.

Sonra sonra kaniksadim.

Sonra sonra sevdim kisa cumleleri.

Hisleri kisa cumlelere sigdirmak da mumkunmus anladim.

Siz de okuyun dilerim.

Gencecik bir yazarin ilk kitabini ve cok farkli hikayesini dilerim siz de okuyun.

Sirf Andirinli eski zamanlardan tanidigim bir arkadasim diye bunu yazmam garip mi? Ya da ayip mi?

Yok bence degil.

Ama zaten "Okuyun dilerim" dememin sebebi de bu degil.

Sebep; ben Kopoy'u cok begendim.

Eline, aklina, yuregine saglik Andirinli.

Dilerim daha niceleri olsun.

Senin aklinda, kitapcilarin raflarinda, bizim kutuphanelerimizin bas kosesinde...