Fasulye... Bu sefer Rafadan Kafadan baslasin...

Sevgili abilerim-ablalarim, teyzelerim-amcalarim,

Sonunda bu yolculugun da sonu geldi ve Gulcinle Ozan evlerine dondu. 

Oyle macerali bir yolculuk oldu ki bana yasattiklari yuksek heyecan dozundan dolayi Gulcin, bu gezi yazilarinin ilkini benim yazmama izin verdi. 

Versin tabi! 

Yasadigim heyecanlardan sonra bu blogu bana verse yeridir ama vermez degil mi?

Tam 15 gun yollardalardi. 

Daglar astik, goller dolastik, nehirler takip ettik, denizlere ulastik, ovalardan vadilerden gectik derken baya macerali bir tatil oldu. 

Gulcin uzun uzun yazacakmis tatili, yazmasa sasarim klavyesinin ayari yok!

Ama bugun keyfi biraz kacikmis bir de isin ilk gunuymus ya hadi sen anlat en sevdigin kismini tatilin dedi bana.

Seve seve anlatirim vallaha.

Simdi bundan iki hafta onceCumartesi gunu yola ciktigimizda once Almanya'nin Offenburg kentine gittik. 

Boyle kucucuk bir yer.

Zaten Gulcin de Ozan da oyle yorgunlardi ki hic dolasamadilar.

Burada duraklama amacimiza uygun olarak yatip dinlendiler.

Ben onlar uyurken hep kargalari dinledim. 

Ne cok karga varmis bu sehirde.

Bir de hepbir agizdan bagirinca bir korkunc oluyorlar.

Ertesi sabah ciktik yola Isvicre uzerinden Italya'ya gidecegiz.

Biliyorum ben o yolu; gecen yil da gittik.

Ama bana soran var mi? 

Nerdeee...

Yazdilar adresi pek sevgili yol buldurucumuz Tom Tom'a, ciktik yola.

Bu Tom Tom da iyi cocuk ama bazen gicik ediyor beni.

Yok daha kisa surecek, yok trafik olmayacak diye kandirdi mi bizimkileri soktu mu baska bir yola.

Ya bu Tom Tom kim ki?

Niye guveniyoruz ki biz O'na?

Sanki arka koltukta oturuyor da yanlis yerlere gotururse bizi "Naptin ya sen" diyip indirecegiz saplagi ensesine?

Yok nerede!

Neyse uzatmayayim.

Cikardi mi bizi dumduz otobandan, soktu mu kivrim kivrim dag yollarina.

Dag diyorum dag!

Yahu ben cip miyim?

Ben bir kucuk rafadanim, ne isim var dag yollarinda?

Ama laf aramizda cipleri bile aratmiyorum ha fena da degilim yollarda :)

Yaptim elimden geleni ciktik dagin basina.

Gulcin ve Ozan yolda bir mutlular bir mutlular.

Cok guzelmis manzara, cok guzelmis yollar.

E simdi sikayet eder gibi oldum ama hakikaten ben de begendim guzeldi be manzara :)

E neyse boyle kivrila kivrila gideriz derken dagin basina bir vardik ki ne goreyim?

Bir levha: Kasa

Ben bunca  ugrasayim o daga cikayim bir de ustune para odeyelim.

Yok artik!

Bana sorsalar odemezdim o 27 frangi ama dedim ya bana soran yok!

Hadi bilin bakalim neden odeyecekmisiz o 27 frangi?

Bilemediniz degil mi?

Gulcinle Ozan da bilmiyorlardi kasadaki kadina sordular: 

"Bundan sonra ne olacak?" diye

Kadin bir gul bir gul!

Guler tabi kadin gelmisiniz dag basina nereye gittiginizi bilmiyor musunuz diye. 

Neyse teyze surprizi acikladi bize, hem de ne surpriz!

Durun durun soyleyecegim:

Dagin tepesinde trene bindik biz!

Evet  benimle beraber yani araba trenine bindik biz :)

Trenle daglardan tunellerden gectik biz.

Sagolsunlar, biliyorum ben herseyi benim icin yapiyorlar

Su rafadan kafadan da biraz macera yasasin mutlu olsun diyorlar.

Yoksa oyle hazirliksiz yola cikip TomTomun oyunlarina geliyor falan degiller.

tabi tabi canim degiller :)

E yani bu fani dunyada dag basinda trene binmedim de demem artik.

Ama soz verdiler gitmeyecegiz bir daha oralara.

ama yine de guzel maceraydi be eglendim baya :)

Yolculugun en sevdigim kismiyla ilgili anilarima son vermeden bir de sunu soylemek istiyorum:

Bu Gulcin normal degil!

"Ozan bu tunellerde yarasa falan gelir mi bize" diyor.

Camlari kapatinca sana bir sey gelmez de gelen bana geliyor be Gulcin!

hep ben hep ben, bir de beni dusunsen!

Neyse Gulcinden uzun yazdim ben de..

Bu maceranin devami onumuzdeki gunlerde elbette Gulcince'de :)

Aa bir de Gulcin diyor ki:

Cok buruk baslamis bir haftaymis bu ama olabildigince guzel bir hafta olsunmus hepinize...