Fasulye (5)... Cinque Terre

Değişiyorum be bloğum.

Eskiden benim için tatil sadece deniz kenarında elimde kitabım yatmak, arada denize girmek, akşamları giyinip süslenip yemeğe gitmek falandı.

Ozan pek sevmez böyle tatilleri; aksiyon insanıdır kendisi.

Ben ve aksiyon...

Yan yana gelince bile eğreti dururdu eskiden.

Ama evlilik biraz da orta yolu bulma oyunu sanırım.

Bir adım sen... Bir adım ben...

Biz de orta yollarda buluşuyoruz. 
Işte o yüzden tatillerimiz biraz serilip yatmalı, biraz yollarda dolaşmalı  oluyor artık.

Yalnız serilip yatmalı kısım baya biraz kalıyor bak oun farkındayım.

Ozan bey sizin adımlar az mı kalıyor ne? :)

Değişiyorum; çünkü eskiden böyle bir şeyi yapıp keyif alacağımı düşünemezdim bile.
Ama şimdi Cinque Terre'ye gidip  rengarenk balıkçı köyleri arasında dolaşıp eğleniyorum.

Değişiyorum be bloğum.

Gerçekten değişiyorum.

google images

Biz trenle gittik Cinque Terre'ye.

Arabayla gitmek de mümkünmüş ve duyduğumuza göre eğlenceli bir yolmuş ama belli bir noktaya kadar ilerleyebiliyormuşsunuz ve sonra yine trene binmeniz gerekiyormuş.

Biz hem Ozan hem de Rafadan biraz dinlensin diye düşündük, atladik trene :)

Cinque kelimesi 5, Terre kelimesi de Köy anlamına geliyormuş.

Yani 5 köy.

Gerçekte de 5 balıkçı köyünün bulunduğu bölgeye bu ad verildiğinden tam olmuş!

Ama gelin anlaşalım çok da yaratıcı olmamış :)

Cinque Terre'ye giden trenlerin bölgedeki ilk durakları, bölgenin ilk köyü: Monteresso.

Aynı zamanda bölgenin en büyük balıkçı köyü de burasıymış.

5 köyde ufacık aslında.

Ufacık ve rengarenk.

Turistik olarak burayı ünlendiren ise köyler arasında yapılan yürüyüşler olmuş.

İlk köyden sonuncusuna yol, deniz kenarından giderseniz, toplam 6 km, yürüyüs süresi de 5 saat.

Yok yok ben işte o kadar değişmedim daha :)

Temmuz sıcağında denize girmek varken 5 saat yürümedik.

Zaten bu yaz yolun 4 saatlik kısmı açıkmış biz de onun yarısını yani 2 saatini yürüdük.

E az değil canım baya değişmişim işte :)

Köyler söyle sıralanıyor:

Benim en sevdiğim köylerden biri Verneza oldu.

İlk Durağımız Monteresso'dan trenle geçtik oraya.

denizi güzel, kendi güzel, dükkanları güzel, insanları eğlenceliydi.

Oradan 1,5 saat yürüyerek Corniglia'ia çok şükür vardık :)

Yol, bildiğiniz patika.

Toz-toprak, çiçek, böcek, güneş sıcak :)

Hayır babam, kızım gel köye oradan tarlaya yürü dese, yürür müyüm?

Yok, vallaha yürümem :)

E git İtalyanın balıkçı köylerinin arasında Temmuzda yürü!

Delilik başka bir şey değil :)

Ama öyle bir manzara var ki yol boyunca gerçekten bu deliliğe değer :)

Babacım köye bu manzaradan yaptırın yürüyeceğim tarlaya söz :P

Bu 1,5 saatlik yürüyüşün tam yarısına gelmiştik ki şöyle bir ev çıktı karşımıza:

Leo'nun evi.

Dağın başına, köylerin ortasına bir ev yapmış Leo.

Sonra evinin bahçesini hayrına açmış yürüyen insanlara.

Bir de müzik açmış, manzaraya karşı oturmuş resim yapıyor bir de mantardan şekiller oyuyor köşede.

İnsanlar geliyor bahçeye, yüzünü yıkıyor, su içiyor çeşmeden, oturuyor, bir soluklanıyor...

O'nun çok da umurunda değil kendi dışındakiler.

Gelene hoşgeldin, gidene güle güle diyor kendi işine bakıyor.

Temmuz sicağında bir dağın başında yürüdüğünüzü düşünün, arada bulduğunuz yüzünüzü yıkayacak buz gibi su herşeyden değerli o anda. 
Ve Leo karşılıksız sunuyor bunu insanlara.

Leo'nun bahçesine girmek bedava!

Leo'nun evinden sonra Cornıglia'ya giden yolun devamı aynı, toz toprak ve şahane manzara :)

uzaklardan Corniglia

Corniglia'dan Manarola'ya giden yollar bu sene bakım nedeniyle kapalıymış.

Patikanın bile bakımını yapıyor adamlar vallaha :)

O yüzden Cornigliadan trene atlayıp Riomaggiare yani son köye gittik.

Bu Cinque Terre'nin en güney noktası aynı zamanda.

Diğerlerine göre ulaşımı daha kolay olduğundan en kalabalık köymüs.

Ama bildiğiniz köy sonuçta :)
Sanıyorum ben en sevdiğim manzaralardan biri de burada gördüğümüz manzara.

Riomaggiarı'den Manarola'ya giden yol yarım saatlik bir yol.

Biz de günün son yürüyüşünü orada yaptık.

İlk 1,5 saatlik yoldan sonra bu yol bir cennet.

Dümdüz bir yol yapmışlar yanında demirden korkuluklar.

Öyle olsun ben 6 kmyi birden yürüyeyim :)

Aşk yolu da deniyormuş buraya.

Dünyanın heryerinde Romantizm en iyi pazarlama ögesidir ben bunu bilir bunu söylerim.

Bütün dünya kullanmış bir İtalya mı kullanmayacak :)

Yol aşk yolu olunca yol boyunca aşkını ilan edenler isimlerini yazmışlar buldukları her yere; dağa, taşa, çiçeğe!

Yok, biz yazmadık :)

Allahın dağında ismimiz yazmasa da aşkımız azalmaz diye düşündük :)

Biz tüm bu yürüyüşleri tamamladığımızda akşam saati olmuştu.

Dönüş yolu için atladık yine trene ilk köye yani başladığımız noktaya Monteresso'ya geldik.

Attık kendimizi denize.

Su ne güzel şey.

Nasıl da alıyor insanın yorgunluğunu.

Akşamı da Monteresso'nun sokaklarında geçirip, bir de harika yakamozu izleyip tüm günü bitirdik Cinque Terre'de.

İtiraf ediyorum:

kendimden hiç beklemesem de ben o günü çok sevdim.

O tozlu yollarda yürürken tek düşündüğüm o yolda eğlenmek önüme çıkan küçük ama bence büyük engelleri aşmaktı.

işte o gün iş, güç, dünya, gelecek hiçbiri yoktu aklımda.

Sadece o küçük engelleri aşmaktı önemli olan.

Belki de sıfırlamak için kafamızı bu yüzden doğaya dönmek gerekiyor diye düsünmeden edemedim günün sonunda...

O günden bize bir bu fotoğraflar bir de mahvolmuş spor ayakkabılarımız hatıra olarak kaldı:)
Ne yapalim?
Kirlenmek güzeldi zaten değil mi :))

Kısa Kısa:

* Cinque Terre'de yürüyüş yapmak için spor ayakkabı giymek şart. Yürüyüş yoluna terlikliler kabul edilmiyor. zaten o yollarda yürümek için ayakkabı daha iyi :)

* Monteresso'ya varınca denizle karşılaşıyor insan da köyü göremiyor. Köy tren istasyonuna 5 dakikalık bir yürüme mesafesinde. Sormazsanız gösteren yok aman kaçırmayın :)

*  Bana öyle geliyor ki çok pahalı değilse buralarda bir otel ayarlaip kalmak etrafı daha uzun uzun gezmek baya eğlenceli olabilir.

* Deniz kenarından yürümek için günlük 5 euro ödeniyor. Dağ kısmından yürümek bedava da çok uzun sürüyormuş tabi ki.
* Tum yol yurunemeyecek olsa bile son yarim saatlik yol pusetle bile yurunur o kadar rahat :)