Fasulye (2)... Maggiore golu...

Rafadan Kafadan'ın anlattığı maceralı yolu sonu Stresa'ya vardı. 

Yol Stresa'ya varana kadar Tom Tom'un bizi bir trene daha bindirmek istediğini velakin sıra tam bize gelmişken tren doldu bir sonraki 2 saat sonra denmiş olmasını, ve daha fazla dağ dolaşmamızı burada yazmayayım diyeceğim ama ben yazmasam bu Rafadan gelir yazar nasılsa :)

Stresa İtalya'nın Maggiore gölünün kıyısında bir şehir. 
Maggiore Como ve Lugano kadar ünlü olmasa da ayni bölgedeki İtalyan göllerinden biri. 

Yani bir nevi deniz gibi ama yeryüzü şekli olarak göl demişler ben de bozmuyorum:) 

Bir vakitler Orient Express'in Alpleri geçtikten sonraki ilk durağı bu şehirmiş. 

Yani dönemin kalbur üstü zenginleri yolculukları sırasında Akdeniz'e ilk kez burada merhaba dermiş. 
Gittik baktık; garın eski ihtişamı kalmamış ama hala kullanılıyor. Buradan kalkan trenlerle Milan, Genova hatta Cenevre'ye gidiliyor. 

O dönemler Stresa oldukça rağbet gören bir tatil bölgesiymiş. 

Lüks otelleri ile ünlü olan bu şehir zenginlerin lk tercihleri arasındaymış. 

Eski ihtişamı kalmamış elbette ama bence hala doğa güzellikleri ile övgüyü hakediyor. 

Biz gol kıyısından çok küçücük şehir merkezini sevdik Stresa'nın...

Akşam gol kıyısındaki sakinliğini sevdik...

Şansımıza bir de Jazz konseri vardı orada olduğumuz akşam. Biletimiz yoktu ama kıyıdan köşeden kulağımıza çalınan müziğin golün kıyıya vuran sularına eşlik etmesini sevdik...

Sabah güneşiyle 12. yyda yapılmış ve sadece sudan görünebilen Santa Caterina tapınağına gitmeyi, hala içinde rahiplerin yaşadığı, günün sadece belirli saatlerinde açık bu tapınağı gezmeyi sevdik.

100 yıl kadar geç kalmış olsak da popülerliğine, biz bu gol kıyısı kasabasının dağ manzarasına karşı dinlenmeyi cok sevdik

ve bulutlar sarınca gökyüzünü, 
Stresa'ya veda edip yine yollara düştük...

Kısa Kısa:

* Golün ortasında 3 ada var biri İsa Bella. Üstünde botanik bahçelerinin olduğu bir adacıkmış. Biz gidip göremedik ama görsek sanki severdik. Biz karşidan cektigimiz fotograflari ile yetindik :)

* Aslında çok yapmak istedik de (tabi ki ben çok istemedim!), bulutlar izin vermediğinden teleferikle dağa çıkıp göl manzarasını da izleyemedik. Biz tam şehirden ayrılırken açan havaya söyleyecek söz bulamıyorum. Bu kısmı Ozan için yazdım :) Yoksa ne havaya söyleyecek söz bulamayacağım ya teşekür bile ederim. Bir de üstü açık sandalye gibi şeylerle çıkılacakmış tepeye. Bak bak bak! Aklımı orada bırakır akılsız devam ederdim artık geziye :))

* Tom Tom sağolsun bizi Zor Yollar programına hazırlıyor çaktırmadan. Yoksa niye sürekli dağ bayır dolanıyoruz, taş toprak içinde gidiyoruz bilemeyeceğim. Alacağın olsun Tom Tom diyorum sadece; inecek o şaplak yakında ensene!

* İtalyada ilerlerken yollarda sürekli böyle levhalar gördük:

Bir ara heralde Ozan araba kullanmaktan çok bunaldı. Yoksa aramızda geçen bu konuşmaya başka bir açıklama bulamıyorum :)
- Gülçin İtalya'ya geldik ya her yere SOS noktası koymuşlar
- Anlamadim?
- E İtalya ya SOS önemli, her yere koymuşlar. 
- Anlamadım
- Italya'da SOSsuz olmaz Gülçin. Dur sana bunlar nasıl kullanılıyor anlatayim. Yolda gidiyorsun, acıktin, bir anda makarna yiyesin geldi. Endiseye mahal yok; makarnani cikarip burada durup sıcak sosunu alıyorsun. İtalya'da makarna asla sossuz kalmamalı. Çok önemli çok! O yüzden bu kadar çok SOS koymuşlar
- Hmm ara verelim mi?
- Yok kullanabilirim daha ben
- Ara verelim bence
- Bence de :)
Bir yandan hakikaten fena fikir de degil be aslıinda :P