Tebrikler tebrikler :)

Izmir'e ayak basip annemlerle bulustugum anda annemin ilk soyledigi su oldu:

"Cok zayiflamissin annecim"

Annemi abim takip etti:

"Suratin kucucuk kalmis senin"

Sonra komsularimiz ekledi:

"Kilo mu verdin yine?"

"Suratin cok suzulmus sanki?"

"Hasta olursun ama, olmaz ki"

ve boyle boyle devam etti... 

Ortak kani suydu: 

Gulcin kilo vermisti ve ne yapip edip o kilolar en kisa zamanda Gulcin'e geri kazandirilmaliydi. 

Gercekte durumun bununla uzaktan yakindan alakasi olmasa da, 

sadece bu ara cok calistim yorgunum, o yuzden size oyle geliyor desem de 

beni dinleyen olmadi elbette. 

Boyle olmazdi, mazallah yaban elllerde hasta olurdum da sonra ne yapilirdi? 

Bu arada benim saglikli oldugumu kanitlamak icin yapmaya calistigim aciklamalarin da elbette bir faydasi olmadi :)

- enerjim yerinde benim!

- saglikli olmasam her gun bu kadar saat nasil calisirim?

- meyvemi sebezemi hepsini yiyorum.

- e bakin iste enerjiden yerimde duramiyorum...

Yok olmadi. Beni pek dinleyen olmadi :) 

Ne de olsa ebeveynler icin soz konusu kilo oldu mu, yapilan aciklamalarin zerre kadar onemi yoktu. 

Yas kac olursa olsun durum degismiyordu. 

Cocuk dedigin yemegini yiyecekti, 

kilosunu alacakti, 

ebeveynler, teyzeler, komsular da kilosuna bakip sevinecekti, 

boylece herkes saglikli mutlu yasayacakti :) 

Yani tabaktakilerin hepsi yenecekti.

Bitti! 

Annemler ve komsularimiz arasindaki Gulcin'e kilo aldirmali baslikli sozsuz anlasma, ben biliyorum siteye ayak bastigimiz ilk anda yapildi. 

Orada kaldigim sure boyunca da anlasmalarina uygun olarak,

Sunu yedin mi? 

Bundan tattin mi? 

Aa ama biliyorum sen bunu cok seversin degil mi? 

sorulari esliginde onume gelen leziz yemekler birbirini izledi. 

Yapacak bir seyim yoktu. 

Itiraf ediyorum direncim cok da uzun surmedi, suremedi. 

Ve su kisacik miniminnacik surenin sonunda, kacinilmaz son gerceklesti. 

Tebrikler tebrikler :)

Gulcin'e 1,5 kilo basariyla aldirildi.

Buradan bu basarida(!) emegi gecen herkesi gonulden kutlarken bu birlikte calisma azmini, senkronizasyonu ve sonuc odakliligi baska alanlarda da kullanmalarini gonulden diliyorum.

Zira bu azimle calisirlarsa 1-2 yila Turkiye'nin dis borcunu azaltacaklarina, 

egitim sistemizi gelistireceklerine, 

saglikta reformu saglayacaklarina da cani gonulden inaniyorum. 

Ben halimden gayet memnunum, hic o kilolari verecegim falan diye yazmiyorum bunlari.

Sadece sunu anladim ki...

Soz konusu yemek, yedirmek, kilo aldirmak olunca ebeveynlerin elinden kurtutabilecek insan yok :)

O yuzden durumu kabul ettim, Izmirde olunca onume geleni yiyorum.

Afiyet olsun :)