Ingiliz Misafirperverligi

Oldum olasi metroda, trende, otobuste etrafimdaki insanlari izlemeyi severim. Bambaska hayatlardir onlar. Tanimam bilmem onlari ama o yolculuk boyunca hayatlarina eslik ediveririm. Hele yorgunsam, hele biraz da bezmissem hayattan bu benim en sevdigim oyunlardan biridir. Beni yoran, uzen seyler bir kenara gider, kendime eglenmek icin bir seyler buluveriririm. Belki de bu yuzden aynen surada anlattigim gibi tum ilginc tipler de yollarda beni bulur. Inaniyorum ki hayat da beni eglendirmek icin ugrasir durur.

Mesela bu sabah "yine" Ingiltere'ye gitmek uzere gune 05:30'ta basladim. Ne zaman erken kalkacak olsan gece uykusu boluk porcuk gecer ya zaten, ben diyeyim ki deliksiz 1 saat bile uyumadim. Ama daha sabahin ilk saatlerinden hayat bana dedi ki bosver Gulcin! Isler yolunda gider. Sen etrafina bak ne komik ne eglenceli tipler!

Once trende yanimda oturan amca renklendirdi sabahimi. Ya anlamadi ya anlamak istemedi ya da kabullenemedi ama tum yol boyunca benimle Hollandaca konustu. Ben ingilizce cevap vermisim hey hayt umrunda bile olmadi. Arada yakaladigim bir kac kelimeden, havadan hatta futboldan falan bahsettigini anladim. Ya da hic atmayayim vallaha hic bir sey anlamadim ama o konustu. Ustelik cok eglendi anlattiklariyla surekli kahkahalar atip durdu. Benim baslangicin altindaki seviyedeki Hollandacam hele hele sabahlari hic bir ise yaramiyormus onu anladim bir de sabah sabah beni de bu israriyla guldurdu ya sagolsun dedim!

Trendeki amcayla yollarimiz ayrilinca onun yarattigi boslugu guvenlik kontrolundeki polis doldurdu sagolsun. Ama pek de eglendirerek degil. O neydi yarabbim? Tam bir gestapo. Ceketlerinizi cikarin, laptoplari hazirlayin, kemerlerinizi cikarin demedim mi.... Bunca yildir seyahat ederim boyle asabiyet gormedim. Neyse ki Hollandali amcalardan biri sabah sabah niye sinirimizi bozuyorsunuz diye kendisini azarlayinca sesi biraz kisildi. Acele etmemiz gerekiyormus efendim ucagin saati belliymis. Cok belliymis hakikaten heralde ondan bir saat rotarla kalkti. Hadi onu gectik heralde saati belli oldugundan Londra'ya indikten sonra da bir saat park etme sirasi bekledi. Bir ucak dolusu insanin sabrini da hakikaten bu ucus tuketti ama olsun o rotar sayesinde bi yaziyi yazdim :)

Ama bu ucusu neselendiren ucakta onumde otuan ingiliz teyzeye ayri bir alkis almak istiyorum. Bir insanin etrafinda olan herseye soyleyecek bir sozu olur mu? Olurmus. Soz soyleyecek bir sey yoksa da insan kendi yaratirmis. Yartatti.. Mesela basustu dolaplarinda valizleri koyacak yer kalmamissa insanlarin bunu kendilerinin kesfetmesine gerek yoktu sagolsun teyze herkese basustu dolaplari doluluk durumu hakkinda bilgi veriyordu. Sandvicn icindeki peynirin tadi, dergideki makaleler hepsi hakkinda yolculugun sonunda tum yolcular olarak bir bilgimiz vardi. Ben yolun cogunda uyudum ona yanarim kimbilir daha ne konularda bilgilendi insanlar da ben kacirdim.

Ucaktan iner inmez bu kez trende bir teyze sabah nesesi paketini benim icin tamamladi. Tam bir Ingiliz hanimefendisi idi. Ama ilginc olan trende evindeki kadar rahat olmasiydi. Gozluklerinin ustunden bakarak konustu benimle ben nerede insem diye haritayi incelerken. Cok da yuzume bakmadi basta zira trende oje surdugunden malum dikkatli olmasi gerekiyordu. Rengi guzel mi diye sorarken bile gozlerini tirnaklarindan ayiramadigina gore kendisi renkten baya memnundu. Karsimizda oturan kiza da laf atti paltosunu begenmis!

Daha kimler mi vardi dersiniz? Karsimda oturan takim elbiseli komik amca vardi mesela. Gelen tum genc bayanlara centilmence yer verirken yasi biraz ileri olanlar orada degilmis gibi davrandi ya ben centilmenliginden suphe ettim mi ettim. Ha bir de dinledigi muzigin guzelligini arkadasinin omzuna vurarak anlatan genc arkadas vardi. Bir ara kavga mi ediyorlar diye beni endiselendirdi ama yok egleniyorlarmis anladim. Bir de kizi orada yokmus gibi davranan bir anne vardi. Trene bindiler cocuk geride duruyor annenin umru degil. Ah dedim icimden ne rahat anne cocugu birakmis. Aniden fren yapti tren cocuk daha 4 yasinda falan hizla savruldu. Annesi yakaladi onu ve iste boyle annenin yanindan ayrilirsan basina bunlar gelebilir dedi. Megerse o uzak durma egitimin bir parcasiymis. Bir kez daha hatirladim insanlarin davranislariyla onlari yargilamak buyuk bir hataymis. Kadincagiz yolun geri kalaninda iyi misin diye sordu durdu kizina ama kucuk hanim buyuk bir kibirle kaldirdigi burnuyla annesinden yana bile bakmadi. Vay be dedim inat hakikaten bu yasta bir cocukta da oluyormus J

Iste boyle neseli bir paketle basladim sabaha. Tanimadigim insanlarin hayatina kisacik dahil oldum. Onlar belki beni hatirlamazlar ama ben onlari artik biliyorum J Ve yine Londra'da toplantilarla dolu iki uzun gune basliyorum. Onca rotardan sonra, ofise yuruken dusundum de Londra'yi bu mevsimde boyle gunesli kac defa yakalayabilirim ki. O yuzden ben gune gunesli bakiyorum, size de gunesli guzel bir gun diliyorum :)