Gunler Geciyor...

Gunler geciyor...

Hatta sayili gun cabuk geciyor....

Gunler bir bir birbirini kovaliyor...

Bizim gunlerimiz sevdiklerimizle kavusarak, ozlediklerimizi gormeye calisarak, planlar arasinda bazen resmen kosarak geciyor...

Hollanda'dan yani yagmurun her gune eslik ettigi bir memleketten buralara gelince biraz daha gunes gormek istiyor insanin cani... 

Gunes bazen yuzunu gostermiyor...

Hatta yagmurlar bazen Hollandayi aratmiyor...

Ama olsun...

Onemli olan guzel sohbetleri gune es etmek diyor insan...

Iste bu anlarda sesimi neredeyse kaybetmis olmak hakikaten bunaltici olabiliyor...

Konusamamak benim icin en zor seylerden biri...

Hele buradayken...

Hele karsilikli konusmayi ozlediklerime bu kadar yakinken...

Hele ozledigim sohbetleri yapmaya bu kadar firsatim varken...

Hele konusmak konusmak ve konusmak gunlerimi en cok dolduran aktivite olsun isterken...

Zor oluyor bana sorulanlara cevap verememek...

Zor oluyor sadece kafami oynatarak anlatmak istedigim onlarca seyi ozetlemeye calismak...

Zor oluyor icimden yuzlerce cumle gecerken zar zor bir iki cumle kurabilmek...

Hollandada olsam onemli degil diyorum... 

Zaten o zaman sadece yazarak ulasabilirim pek cok arkadasima, dostuma, blog komsularma...

Ama burada yazmaya da cok vaktim olmuyor...

Telefonla da olsa arkadaslarima sesimle ulasmak istiyor canim...

Yazarak degil de sesimle anlatayim hislerimi istiyor canim...

Iste benim tarafimda gunler boyle geciyor..

ve Gulcin bugun yavas yavas geri gelen sesini ozlemle bekliyor...