Gulcin geri geldi :)

Bir is gezisinin daha sonuna gelmis bulunuyorum. 

Bu sefer tam da islerin cigrindan ciktigi bir donemde bir de is gezisine cikarak yorgunluguma yorgunluk katmis olmanin tarifsiz mutlulugu icindeyim. 

Her gun sabah sekiz-bucuk aksam alti-bucuk hatta bazen yedi-bucuk toplanti, her aksam istinasiz her aksam katilmak zorunda oldugum is yemekleri ve gecenin bir vaktine kadar cigrindan cikmis islerin toparlanmasi icin yaptigimiz plan ve calismalari saymazsak bu sefer de Londra’nin cok yakinindaki Richmond bolgesini hatta onun ufacik bir kismini yani Richmond Hill'i “gezdim-gordum” diyebilirim. Bir yandan o kadar yogun ve yorucuydu ki gunler bu sefer "gezdim gordum" yerine "gezmeye gormeye calistim" desem daha olur sanirim J Sonucta Richmond Hill’i anlatacak kadar gezemedim ben oralari ama yine de bir iki resim cekmeyi basardim. Eh artik bu seferlik boyle olsun J

Gezme-gorme calismalarimin ilk adimini toplantilar arasinda bir kosu su manzaraya karsi derin nefesler alip vererek yaptim mesela. Asagida akan Thames nehri... Sanirim ilk defa bu kadar sevdim ben bu nehri...

Ogrendigim kadariyla Richmond Hill, iste bu nehrin kenarinda yukselen bir tepe. Richmond bolgesi ismini, zamaninda buraya yapilmis olan Richmond Sarayindan almis. Artik sarayin isminden midir bilmiyorum; bana soylediklerine gore su anda burada oturanlar da Londra'nin hatta tum Ingiltere'nin oldukca rich yani zengin bir kesimiymis. Hatta yapilan arastirmalara gore Richmond Ingiltere'nin en mutlu bolgelerinden biri imis ve yuksek hayat kalitesi ile unluymus.

Orada oldugumuz surece gordugumuz evler oyle guzeldi ki anlatilanlar olmasa da bolgenin refah seviyesinin yuksek oldugunu tahmin etmek zor degil. Iste gezme gorme calismalarimin ikinci adimi: Restoranla otel arasinda ustelik buz gibi bir havada olsa da yaptigim kisa aksam yuruyusunde bana eslik eden ve bolgenin guzel evlerinin pek cogunun da penceresini de susleyen harika Richmond Hill  manzarasi...

Richmond bolgesinin buyuk bir bolumunu parklar ve acik alanlar kapliyormus. Bu nedenle bolge, Londra'nin nefes alma alanlarindan biri olarak da kabul ediliyormus. Bolgenin en buyuk dogal parki otelin dibinde olunca gidip gormemek olmazdi :) Gezme gorme calismalarimin ucuncu adiminda gece ikiye kadar calismis olsam da sabah biraz erken kalkarak kahvalti oncesinde otelin cok yakinindaki Richmond Park'ta kisa bir yuruyus yapiverdim. Ingilterenin en buyuk dogal parklarindan biri olan Richmond Park, bir zamanlar Ingiltere krali 1. Charles'in avlanma bolgesiymis. Zaman icinde park, halkin kullanimina acilmis. 

Richmond Park'in ev sahipleri uzun yillardan beri hic degimemis: Geyikler! Bu kocaman parkin icinde alti-yuzun ustunde geyik yasadigi biliniyormus. Gectigimiz son bahar geyiklere fazlaca yaklasan ve galiba biraz da onlari rahatsiz eden ziyaretcilerden birkac tanesini geyikler biraz hirpalamis. O yuzden parkin cesitli yerlerine insanlari geyiklere karsi dikkatli olmalari konusunda uyaran levhalar asilmis. Aslinda geyikleri insalara karsi dikkatli olmalari konusunda uyarmak daha yerinde olacaktir bence ama neyse!

Ben parkta sabahin cok erken saatlerinde yurudugumden sadece su iki guzel geyikle karsilastim. Ne yazik ki yolun karsisinda oldugumdan ve aramizdaki yoldan vizir vizir arabalar gectiginden daha yakindan fotograflarini cekemedim. Tamam itiraf ediyorum; sabahin kor vakti parkta yuruken biraz da korkuyordum. Hatta oradan buradan firlayan sincaplar nedeniyle arada birazdan fazla da korktum :) O yuzden cok yaklasamadim geyiklere. Yine de sabahin korunde iki geyik gormenin sevincini ve saskinligini yasadim mi? Yasadim :) 

  
Yukarida da soyledigim gibi su ara yoldan surekli arabalar gecti yurudugum sure boyunca. Acikcasi sabahin sessizliginde yuruyup uzun bir gune hazirlanmak isterken ben o araba sesleri hic de iyi gelmedi. Kim bilir belki geyikler de o arabalar yuzunden cok fazla ortalarda gorunmedi. Dusundum de kim evinin ortasindan surekli arabalar gecsin ister ki... Arabalara ragmen sabah yuruyusunun en guzel anlarindan biri kadraja alamamis olsam da sol tarafta geyikleri izlerken bir yandan da su gun dogumuna eslik etmekti...

 
Ben boyle gun dogumuna dalip gitmisken bir anligina sadece bir anligina arabalarin sesi cekildi ve bir bisikletli o yolda belirdi. bana Hollanda'yi hatirlatti. Geldi tam manzaramin onunden iste boyle gecti. Benim resmi cektigim an az daha sagda olsa iyiydi ama ne yapayim elimden bu kadari geldi. Bu guzel goruntu ise beni zor bir gune hazirlamaya yetti...

Sonrasindaki bir iki gunde ise gezmeye gormeye calisacak firsatim bile olmadi ne yazik ki. Aslinda cok yakinda gorulesi bir kilise varmis niyetim ona da bir baska sabah gitmekti ama gucum vucudumun direnisini kirmaya yetmedi. Ertesi sabah kipkirmizi gozlerim ve sizlayan kemiklerim soz hakkini aldi ve bana dusen yollarda dolanmak yerine otelde kalip guzel, sakin, uzun bir kahvalti yapmak oldu. Yeni yerler kesfetmek yerine yeni mailler okumak zorunda kalmis olsam da dinlenmek iyi geldi. 

Ve gecen cok yorucu haftanin sonunda evime donerken aklimda ne yasanan problemler, ne is, ne toplantilar vardi... 

Soyle bir dusununce gecen haftayi aklimda kalan sadece sabah yuruyusu, 

dogan gunes ve bana saskinlikla bakan geyiklerdi :) 

Ben cekmemis olsam da bu fotografi sanirim benim aklimdaki Richmind Hill'i en guzel anlatan karelerden biri bu oldu...

bir hafta daha bitti...