Aklima yazdim

Bu sabah bir noter islemi icin konsolosluga gitmem gerekti. Yine sabahin korunde gidip sira bekledim, illa siranin arasina karismaya calisan insanlari umutsuzca izledim, herkesin birbirine niye orada olduklarini anlatma cabalarina dahil edilmemek icin kose kapmaca oynadim ve aslinda insanlari izlemek icin bulunmaz bir firsat yakaladim. Sonra gorduklerimi duyduklarimi bir bir aklima yazdim...

Randevu alinarak gelinmesi gereken pasaport islemleri icin randevusuz gelenlerin tamami sira numarasi veren gorevliye "bize bir guzellik yapamaz misiniz" diye soruyordu. Kimse kimseye bir guzellik yapmadi. Demek ki randevu alip gelmek en iyisiydi; aklima yazdim.

Sira bekleyenlerin bir kismi "Yahu bunlar da ne kadar yavas calisiyorlar" diye sikayet ediyordu. Onlar sikayet etti diye kimse daha hizli calismadi. Demek ki oyle kendi kendine soylenince degisen bir sey olmuyordu. Sikayet edeceksen de soylenmekten farkli bir yontemle yapmak lazimdi; aklima yazdim.

Bekleyenler sabirsizliklastikca sabah herkese gunaydin diyerek konusmaya baslayan bence oldukca yardimsever amca "tamam bitti. siradaki" demeye, guler yuzlu memur beyse yorgunluk ve bikkinlik belirtileri gostermeye basladi. Kimse onlarin tavirlari degisti diye susmadi. Karsilikli sesler yukseldi durdu. Demek ki  konsloslukta calismak da beklemek de zordu; aklima yazdim.

Bir iki yabanci "vatandas" konsolosluk sitesinin ingilizce versiyonunun olmamasindan sikayet edince bekleyen herkes bir oldu "oo orasi turk konsoloslugunun sitesi" diye savunmaya gecti. Ayni insanlar bes dakika once ve bes dakika sonra sitede yeterli bilgi olmadigindan sikayet ediyorlardi. Allahtan konslosluk gorevlileri yabancilara yardimci oldu. Demek ki yeterli bilgi turkce olmayinca sorundu, ingilizce olmamasi muhim degildi; aklima yazdim.

Yan camekandaki hakikaten gordugum en suratsiz insanlardan biri olan ve gelen giden pek cok insani azarlayan memure hanimin istedigi ek belgeleri hazirlamaya giden uc cocuklu amca donuste O'na olan sinirini gayet canla basla calisan efendi memur amcadan cikarinca elimizdeki gulumseyen memur sayisi bir tane daha azalmis oldu. Demek ki insan siniri bazen hakedene yonelmiyor belki de kurunun yaninda yas da yaniyordu; aklima yazdim :(

Yunanistan'da dogmus, Turkiye'ye gocmus, sonra buralara calismaya gelmis ve buralarda kalmis yasli amcama dogum belgesi almak icin Yunan kurumlarina basvurmasi gerektigi soylenince amcamin verdigi "Yahu adam beni memleketten kovmus. Yunan gavuru der mi ki ha burada dogmussun. Onun gozunde zaten keske dogmasaymisim" tepkisi ise hem guldurdu hem dusundurdu. Belki hakliydi belki cok hassasti. Demek ki nice insanin hayatinda filmlere konu olacak yasanmisliklar vardi; aklima yazdim.

Neyse ki benim isim 11:00 gibi bitti. Yoksa 2,5 saatte bu hale gelen konsoloslugun mesai saati bitimine kadar yasayacaklari benim hayal gucumun ve sabrimin sanirim otesindeydi. Kisaca sohbet ettigimiz benim yardimsever amcamin dedigi gibi "herkes istiyordu ki olsun ayricalikli vatandas, mumkun mu" :) Mumkun degilmis. Aklima yazdim...