Stres yonetimi

Soz konusu sorumlu oldugum projelerle ilgili problemler oldugunda stres yonetimi konusunda engel tanimayan ben isin ucu benim hayatimi direk etkileyen konulara dayandiginda tam bir beceriksiz oluyorum. Kararlarimi sorgulayamiyorum, dogrulari yanlislari  ayirt edemiyorum hatta kendi yarattigim gerceklere (?) saplanip kalip esas kosullari goremez hale geliyorum. Yani hayatimi etkileyecek kararlar alma konusunda basarisiz ve beceriksiz bir insanim. 

Bunu defalarca tecrube ettim ve her seferinde agir darbeler alip ciktim karar verme mucadelemden. Yoruldum, orselendim, yaralandim ve kirildim. O yuzden karar vermek zorunda olmayi HIC ama hic sevmiyorum. 

Teoride saglam olmaya yakinim. Buyuk kararlarin arifesinde yapilacaklari aklimda az cok siralayabiliyorum sanki:

          - Varolan durumda nelerden hosnutsuz oldugunu belirle

          - Yeni durumun sana getirecegi artilari belirle

          - Yeni durumun sana getirecegi eksileri belirle

          - Arti ve eksileri ayri kefelere koy degerlendir

         - Sadece bu yeni duruma odaklan. hayatinda memnun olmadigin baska seylere ait negatif ya da pozitif hic bir etkinin bu karari etkilemesine izin verme

          - Karara dair problemlerin varsa siraya koy ve birer birer coz. Hepsini birden cozmeye kalkisma

bla bla bla

Peki ya pratikte bunlari uygulayabiliyor muyum? Tabi ki hayir! 

Tum bu siraladiklarimi sakin sakin yapacagim ve saglikli bir karar verme sureci yasayacagim diye yola cikan ben, karar verme anlarinda tum mantigimi bir kenara birakip tam bir beceriksize donusuyorum. Hayatimda bugune kadar cozemedigim ne varsa ortaya dokuyor onlarla uzaktan yakindan alakasi olmayan bu kararin onlari da cozmesini bekliyorum.

Cozemiyor elbet. Ben de ama su da var bu da var diye debelenip durup vermem gereken karari veremiyorum. Oyle huysuz bir insan olup kendime de etrafima da hayati zehir ediyorum. Saka degil gerecketen bunu yapiyorum. Iste bu yuzden ben karar vermek zorunda olmayi HIC ama hic sevmiyorum.

Yine geldim bir noktaya. Su anda soyleyemesem de duyuldugunda kulaga cok guzel gelen bir firsat var karsimda. Cok sukur! Bunu kazanabildigim icin elbette cok mutluyum. Ama o firsata giden yol su andaki duzenimizi yine bozmaktan geciyor aslinda. Iste bu yuzden cok mutsuzum. Yenilikler zor biliyorum. Ama bir yandan da guzeller onu da biliyorum. Iste o yuzden elimin tersiyle itemiyorum bu firsati. Ama.. ama.. ama....

Iste yine basliyor. Karar vermeye calisiyorum, beceremiyorum ve bu halden nefret ediyorum... Bu sefer daha once yasadigim seyleri yasamadan karar vermeyi basarmak istiyorum ve hissediyorum yapabilirim aslinda yeter ki yine yarattigim girdaplarda kaybolmayayim.

Sanirim sadece bizim icin en hayirli olan olsun diye dilemek istiyorum...
Siz de aynisini benim icin diler misiniz?