Sardinya Gunlukleri (3)

Umut guzel sey… 
Umutlarin bosa cikmasi ise uzucu bir sey. Sabah buyuk bir umutla pencereye kosup havayi kontrol ettigimde yikiliyor ilk once umutlarim. Deli ruzgar hizini azaltis olsa da deniz hala dalgali. Oysa ben tertemiz durgun sularda yurumeyi, denizen dibini keyfine cikara cikara izlemeyi  istiyorum. Olmuyor. Sahile yaptigimiz yuruyusu yuzemeden tamamlayiyoruz. Boyle guzel bir denizi ardimizda birakirken ben sadece deli ruzgarin artik dinmesini diliyorum. Bugun dunden guzel olsun... 

Bu tatilden ogrendigimiz bir baska guzel sey; araba kiralayinca her aksam baska bir otelde kaliyor olsak da bavullari otele cikarmak gerekmiyor. Iste sana mutlu olmak icin bir sebep :) Yuzemesek de yollarin tadina varar vara adanin dogusuna dogru yola cikiyoruz. Ben havanin kotu olmasindan dolayi biraz(!) huysuzken, Ozan araba kullanmanin keyfiyle gececek diyor duzelecek. En azindan birimizin iyimser olmasi ne guzel. Gercekten gun ortasina yaklastikca azaliyor bulutlar hatta yolda kuytuda kalmis bir koy bulup ilk kez Sardinya denizinde yuzme sansini da yakaliyoruz. 

Tamam hala hayallerimdeki denize kavusmus degilim ama turkuazin buyusune kapilip mutlu olmamak mumkun degil. Hem ne olursa olsun denizle bulusuyoruz sonunda, yuzuyoruz. Bunun mutlulugu ile de avunmaktan memnunuz :) Yeniden seviyoruz arabayla seyahat etmeyi gozumuze kestirdigimiz plajlarda durabilince. Ben pek cogunu ruzgarli diye begenmiyorum ama yine de yuzmenin keyfine variyorum... Ve sonrasinda yolumuz cok guzel bir plaja dusuyor: Poto Pollo

Burasi adanin ruzgar sorfu merkezi oldugundan her nasilsa ruzgar cok da fazla dalga yaratmiyor. Denizin de plajda satilan harika hamburgerlerin de tadini cikariyoruz. Hamburgenin yaninda ictigim c.o.r.o.nayla ben keyfime keyif katiyorum ama zavali kucuk hanimin soforu kolayla yetiniyor :) Kolasinin yanina benim kucuk hanimin soforu takilmalarimi ekleyince elbette yediklerinin ictiklerinin tadina doyum olmuyor. Araba kullanmak kolay degil hele kucuk hanimin soforu olunca :)

Bu plaji cok sevdigimizden ayrilmak zor gelse de yine yeni bir otele giris yapmak icin yollara dusuyoruz. Bu sefer rotamiz Palau. Otelde bizi bir surpriz bekliyor: verilen adreste otel yok! Yani bir otel var ama kapanmis gitmis. "Acaba arabada yatmamiz mi gerekecek?" derken Italyan bir amcadan yardim istiyoruz. O Ingilizce biz Italyanca bilmeyince yine komik sahneler yasansa da anliyor bizi. 

Bize bekleyin dedikten sonra arabasini yerlestirmeye devam ediyor. Bir yandan da bizimle konusuyor. Tabi ki Italyanca :) Sonunda arabasini yerlestirme isi bitince yine bize uzun uzun bir seyler anlatmaya basliyor. Sanirim arabayi yerlestiriken Italyanca ogrendigimize kanaat getirdi. Bilse ben dort yildir Hollandaca ogrenemiyorum :) Anlattiklari da bitince bir yerleri ariyor. Pardon caldirip kapatiyor ve karsi tarafin aramasini bekliyor. Iste diyorum bu yuzden italyada kendimizi evimizde gibi hissediyoruz :) Dilini anlamasak da caldirip kapatmayi biliyoruz. Hollandali bilir mi bunu? Yok canim :) 

Yaptigi italyanca telefon konusmasindan sonra amcamiz da bizi kaderimize terkedip gidiyor. Kuzu kuzu orada bekliyoruz hani telefonla konusuldu ya bir sey olacak elbet degil mi? Allahtan oluyor ve bizi almaya otelin sahibi geliyor. Meger rezervasyonun en arka sayfasinda en kucuk harflerle adres degisikligi yaziyormus. Biz gormemisiz. Neden bakacaksak son sayfaya :) Otele girisimiz macerali oluyor ama neyse ki odamizin manzarasi ve denizin guzelligi tum aksilikleri unutturuyor. Manzara guzel sey...