2.yil bitti

2. yil bitti.

Bundan iki yil once yasadigimiz duygu firtinasini hatirlamak bile heyecanlandiriyor beni. Kaybettiklerimizi hatirlamaksa hala icimi sizlatiyor.

Kiydilar. Gozlerini kirpmadan kiydilar gencecik cocuklara.

Bu sene secimlerin Geziyi yasadigimiz zamanlara denk gelmesi hakkinda ise ne dusunecegimi bilemiyorum. Londra icin oy verme islemi bu Cumartesi ve Pazar. Yani Turkiye'den bir hafta once. Heyecan bir hafta once basliyor ve 8 Haziran'a kadar bitmeyecek.

O oylari verirken Ali Ismal'in yuzu gelsin insanlarin gozune umarim. Umarim Abdocan'i hatirlasinlar, umarim tek tek kaybettigimiz, yaralanan, sokaklarda kosan insanlar gozlerinin onune gelsin. Ve oyle versinler oylarini. Vicdanlari herseyin onune gecsin dilerim. Ve dilerim onumuzde bir kapi acsin bu secim. Bir umut kapisi...

Simdi iste tam da Gezi zamaninda yasadigimiz birlige ihtiyacimiz var. Muhalefet yaratabilmek icin. O, bu, su demeden muhalefet yaratabilmek icin. Ancak o zaman iktidar yaratacagimiz gunler de gelecek.

Gecenlerde de yazmistim, yaptigimiz seylerin kisa vadede bir seyleri degistirecegine dair inancim neredeyse kalmadi artik. Ama umudum? Iste onu kaybedemem. Ulkemin gelecegine dair umudumu kaybedemem. O yuzden haftasonu sandik basinda olmaya calisacagim.

Bugun sabah instagramda pek cok takip ettigim insan #geziyihatirla etiketiyle fotograflar paylasti. Yine icim sizladi. Yine kalbimde bir kipirti oldu. Bu hisler hic bitmeyecek biliyorum. Bitmesin zaten. Hem ne demistik "Unutursak Kalbimiz kurusun"

Iyi ki dogdun Gezi.

Ama keske seni yasarken azalmamis olsaydik...

Ozel sektorde tatil dedigin

Ozel sektorde tatil dedigin, 

tatile cikmadan once ve tatilden dondukten sonra fazla mesai yapmak.

Nokta.

10 senedir falan calisiyorum. 
Dunyanin cesitli ulkelerinde, baska baska sirketlerde calistim.
Hic bundan farklisini gormedim.

En calisanina saygili is yerinde bile durum bu.
Gitmeden isleri topalamak icin kos.
Dondun mu isleri yakalamak icin kos.
Kos kos kos.

Neymis efendim dostlar tatilde gorsun!

Vallahi tatile cikmasan daha az yoruluyorsun.
Hic olmazsa insani bir tempoda calis dur.

Simdi dusundum de ben yillar once de boyle bir yazi yazmistim sanki?
Simdi donup bulamayacagim ama sanirim yazmistim.
Demek ki ne is kosullari degismis.
Ne de benim hissiyatim degismis.

Oylese boyle gider bu duzen diyelim.
Isimize donelim :)

Ne olursa olsu.
Tatil guzel sey ya :)

Kisa bir ara zamani

Bu ara neden bilmiyorum yorgunum.
Bahardandir.
Is guc.
Sebep neyse iste.
Yorgunum.

Bu durum calismami, gezmemi falan etkilemiyor.
Hani oyle bir enerji dusmesi yok.
Sadece tahammulum cok azaldi.

Cabuk sinirleniyorum.

Bir anda parliyorum.

Sabredemiyorum.

O yuzden bir araya ihtiyacim olduguna karar verdim.

Hani gecenlerde bir yazi yazmistim. Bir makale cevirisi.

Orada diyordu ya yogun olmayi yuceltmeyin diye.

Iste tam da onu yapmaya karar verdim.

Kelimelerle anlatamayacagim kadar yogunum. 

Calisan pek cok insan gibi.

Dun sadece 20 dakika yemek yiyecek aram oldu mesela. 

O kadar.

Bu durumda ise kapilip gidiyor insan.

Ama farkediyorum bedenimden ziyade ruhum ve beynim alarm veiyor.

Yapma diyorlar.

Sakinles diyorlar.

Dinlen diyorlar.

Iste o yuzden ben bir hafta Izmire kaciyorum.

Ara veriyorum yani.

Yogunlugumu yuceltmiyorum.

Bir geri cekiliyorum.

Daha iyi baslayabilmek icin.

Pazar sabahi cikiyorum yola.

Iyi gelecek bana bu ara...

:)

Bu sabah

Bu hafta Ozan evde yok.
Isvicrede bi konferans varmis, orada. 
Cuma gecesi donecek.

Simdi dun ben su yaziyi yazdim.
Yaptim bunu.
Sonra aksam uyudum.
Allahim saat sabah 6ya ceyek kala yani 5:45te evde bir gurulu. 
Kapilar carpiyor, tangur tungur bir seyler oluyor.
Uyandim.
Anladim ki sesin kaynagi alt komsumuz.

Nomalde sessiz bi insandir.
Ne yapiyordu da o kadar ses cikti bilmiyorum ama bence ben o yaziyi yazdigim icin oldu butun bunlar :)

Ilahi gucler al bakalim dediler, sen uyuyamamk neymis gor.

Gordum.

Tesekkur ederim.

Dersimi aldim.

Bir daha gurultuye gerek yok, mesaji anladim :) 

Ozan'a buradan sevgilerimi yolluyorum :)

Sabahin korunde kalkmis Gulcin bakalim bugun nasil calisacak da aksam bir de sirket yemegine gidecek gorecegiz :)

Yine de soyleyecegim iste: Birakin ya uyuyalim :)

Uyku

Öncelikle bu satırları okuyan annelerden özür diliyorum. Hatta okumayın siz bu yazıyı. Vallahi bak okumayın :)

Uykuyu seven bir insanım ben. Uykusuzluğa gerekirse dayanırım. Ya da şöyle diyeyim dayanırDım. Üniversite yıllarında gezip gezip son anda sınavlardan önce çalışayım diye 1 saat uykuyla sınava girmişliğim çoktur.

Çalışkan bir öğrenciydim. Hiç öyle çalışmadan 0  bilgi sınava girmişliğim olmadı. Ama son ana kadar gezip, sonra az daha çalışmak için saati 3 dakika sonraya kurup vallahi bak 3 dakika uyuyup kalkıp çalışmaya devam etmişliğim vardır. Gençlik işte. Dur şimdi uyuyayım diyip gamsız tassız yastığa 5 kala uyuyabildiğin, 3 dakika uykuya bile şarj olabildiğin zamanlar. Gençlik işte. Güzel be :)

Bebekliğinden beri uykuyu sevirmişim ben. 

Mis gibi uyumak gibisi var mı yahu? Gençlik mençlik eğlenmek için -gönüllü olarak- az uyuduğumuz zamanları çıkarırsak hayatım boyunca uykuyu seven bir insan oldum. Oh mis. 

Yalnız bu uyku hikayesinde uyumama engel tek bir şey var: 

Ozan !

Arkadaş bir insan bu kadar mı uykuyu sevmez? Haftanın 7 günü bir insan neden en gec 7 -ki cogu zaman daha erken- ya da bilemedin 8de -o da çok ender- kalkar? Hafta içi tamam işe gidiyoruz ama haftasonu neden 7 de kalkıyoruz biz? Deli miyiz? Divane miyiz? Çoluğumuz yok, çocuğumuz yok biz neden uyumuyoruz? 

Neredeyse 8 yıllık evlilik hayatımızda Ozanla EN anlaşamadığımız konu bu: Uyku. 

Temel noktada fikir ayrılığı yaşıyoruz. 

Ben uykuya bayılıyorum. Ozan evet uykuyu seviyor am bir noktadan sonra vakit kaybı olduğunu düşünüyor. Uyuyacağına gezermiş, okurmuş, eğlenirmiş vs. 

Ya ben sana bunları yapma demiyorum. Yap yine yap. 

Ama önce uyu sonra yap!

Ya da tamam sen uyuma. Git ne yaparsn yap bana ne. 

Ama yok arkadaş beni de uyutmuyor! 

Ona sorsanız öyle bir niyeti yokmuş. Ha tabi tabi. Bence de yok! O beni uyandırmak asla istemiyormuş. Sadece bir karısına sarılmak istiyormuş. Sarılma! Dur bir karımı öpeyim diyormuş. Öpme ya! Öpme! Uyuyacağım ben öpme!

Neyse çemkire çemkire bu konuda bir ilerleme sağladım sandım ben. Evlendikten hatrı sayılır yıllar sonra baktım Ozan yine sabahın esselatında uyanıyor ama bana dokunmuyor. Akıllı çocuk biliyor dokunsa söylene söylene kafasının etini yiyorum. 

Ha böyle oldu da uyuyabildiğin mi sanıyorsunuz? Yok!

Tamam sarılmıyor, tamam öpmüyor. Iyi de bu sefer de sabahın köründe evde garip sesler oluşmaya başladı.

Elinden kaçmış da kapı çarpıvermiş.

Nasıl oldu anlamamış bardak bir anda düşmüş kırılmış.

Terlikleri o hep öyle yürürken yere sürtermiş!

Allah Allah! Bütün gün dublörün mü yürüyor evde yahu? 

Niye sadece sabah ben uyurken o garip sesi çıkarıyor terlikler? 

Bir de sanırsın Ziyagillerin yalısında yaşıyoruz! 

Ya arkadaş sabahın köründe bizim evde bu kadar yürüyecek ne olabilir? 

Bir insan bu kadarcik bir evin neresinde boylesine uzun uzun! yürüyebilir?

Yok kabul ettim. Uyandı mı beni de uyutmuyor. Nokta.

Aslında hakkını yemeyeyim genelde kendisi 6:30 - 7 gibi uyanıyor. Dayanıyor dayanıyor 8 gibi bu istemsiz uyandırma faaliyetlerine başlıyor. Istemsiz tabi tabi istemsiz :) 7 neredeyse 8 yıldır bu hep böyle. Bunca yıldır şu bedenim haftasonu da dahil 9u uyuyarak göremiyor.

Neden ama neden?

Çocuğumuz bile yokken bu uykusuzluk neden? Bıraksan ben zaten en geç 9 da uyanacağım. Çok mu şey 9 a kadar uyumak istemek?

Derken....
Geçenlerde bir Cumartesi 10:00 da uyandım ya ben. Vallahi bak. 10:00 diyorum.
Şok olmuşum. Ozan yoktu o sabah. Yeni tutkusu aıkıdonun kollarındaydı. Ve evet Cumartesi sabahlari az daha uyumak icin aikidoya gitmesi icin ben kendisini tesvik ettim. Ama normalde gitmeden uyandırır illa -nedense?-. Nasıl olduysa o sabah bırakmış beni uyuyayım diye. 10:00 a kadar uyumuştum. Oh mis.

Anneler okuduysanız kusura bakmayın. Ama bunu yazmasam olmazdı. Insaf edin çoçuksuz haliyle 7-8 yıl sonra ilk defa uzun uzun uyuyabilmiş bir insan olarak çok mutluyum. Evlendiğimizde beri ilk defa 10:00 kadar uyudum. Kalktım sanki gençleşmişim. Cildim parlamış, ruhum cilalanmış.

Uyku güzel şey arkadaş. Bırakın uyuyalım.

Blogum sana yazıyorum Ozan sen dinle :)

Bırakın uyuyalım :)