11 Kasım 2014 Salı

Boyun agrisi... yine yeniden...

Gecenlerde Gonca geldiginde boynu agriyordu. Dedim ki Gonca masallah benim boyun agrilarim bitti. Ogrendim galiba basetmeyi. Masallah da dedim ama. Vallhi dedim. Oyleyse niye simdi benim yine boynum agrimaya basladi?


Nazar diye bir seye inaniyorum. Soylenenlere gore yildizim cok dusukmus. Cocuklugumdan beri bana cok nazar degermis. Deger, evet. Ama bana en cok kendimin nazari deger onu da biliyorum. Manyak miyim neyim anlamadim? Niye kendi kendime nazar ediyorum? 

Bilerek de yapmiyorum ki canim. Bak masallah da diyorum. Ama yok olmuyor. Ne zaman ay aman su da soyle sukur desem, ertesi gun o soyle tepetaklak oluyor. Bir degil, iki degil bak ben bunu kendime hep yapiyorum :)


Boyun agrilarim gecti derken Goncaya da soyle aciklamistim. Normalde hep bir agri var benim boynumda. 10 uzerinden 5 seviyesinde falan bir agri. O benim normalim. O kadar da kaldigi surece agrim var bile demiyorum. Ama bazen artiyor. 


Biraz artarsa yine agrim var demiyorum vallahi. Oldugu kadar diyerek idare ediyorum. Agrim var diyorsam biliniz ki boynumu donduremez hale gelmis, hareket ederken ince sizidan oteye bir rahatsizlikla karsilasmis durumdayim. Evet, an itibariyle tam olarak oyleyim. Su asagidakilerle yakin arkadas olmus durumdayim :)



Niye oldu peki? 
Nazar diyerek isin icinden cikmayacagim tabi ki. Tamam nazar ettim kendime diyorum da o isin eglencesi. Bir de Cuma aksami zeytin agaclariyla ilgili haberleri okuyup dinleyince sinirden iyice gerildim orasi da kesin. Ama elbette ben de bir seyleri yanlis yaptim. Evet oz elestirime basliyorum :)


- Agrim biraz azaldi ya calisma kosullarima dikkat etmeyi biraktim. Evde yukseltici olmadan, klavyesiz falan laptop ile calisiyorum. Aferin! Al sana basli basina 10 uzerinden 10luk bir agri sebebi. Yapma Gulcin!


- Agrim  hafifledi ya, sokaga cikarken falan kendime dikkat etmez oldum. Normalde boynumu sarmadan sokaga adim atmayan ben, gecen hafta sabah dus alip ay hava sicak diyerek boynumu sarmadan tren istasyonuna yurudum. Hem de fularim elimdeydi. Yapma Gulcin! 



- Agrim hafifledi ya, calisma saatlerime hic dikkat etmez oldum. Birakin beni dunyayi kurtaracagim. Dun aksam 9du mesela bilgisayarin basindan kalktigimda. Yapma Gulcin!



- Agrim hafifledi ya, akilli telefonda whatsupda cok vakit gecirir oldum. Laptop, ipad bir yana. Bence o akilli telefon kucuklugu sebebiyle tam bir agri kaynagi. Yapma Gulcin!



- Agrim hafifledi ya sporu cok azalttim. Iste en onemlisi de bu. Sonucta benim bu agrilari cekme sebebim belli. Kollarim cok esnek oldugundan boyun kaslarim yeterince calismiyormus. Yani agrimin sbebi boyun kaslarimin gucsuz olmasi. Guclenmeleri icin ne lazim? Spor. Bunu bilmek icin alim olmama gerek yok. Biliyorum tabi ki ama uzun zamandir spor isini de cok savsakladim. Iste bunu kesinlikle yapma Gulcin!



Bunlari yapmamaliyim dikkatli olmaliyim. Bunca yildir kronik olarak boyun agrisi ceken bir insan olarak biliyorum ki boyun agrisi ceken herkes bunlar konusunda dikkatli olmali. Ama yani su duruma bakinca ah agrim var ay aman diye sizlanmaya hakkim yok benim. Kendim ettim kendim buldum. Simdi de kendimi iyilestirmek zorundayim. 

Ama bence Ozan'a sizlanabilirim. Evet evet O'na sizlanabilirim. Ama yani kocalar da bunun icin var degil mi efendim :)

7 Kasım 2014 Cuma

Ah canim zeytin agaclari...

Zeytin agaclari benim hayatimin hep bir parcasi oldu. Dedemin el emegi zeytin yaglari, babaannemin her kis yilmadan yaptirdigi zeytinyagi sabunlari cocuklugumun ilk hatiralarindan oldu. Dedemin de babalarindan kalma zeytin agaclarinin mahsulleriydi onlar. Cocuklari gibi gordugu, gozu gibi baktigi zeytin agaclarinin mahsulleri. Dedem gittikten bir sure sonra babam gecti bizim zeytinliklerin basina. O gunden beri bizim evin zeytinyaglari babacigimin emegi oldu.

Zeytin kolaydir der babam. Kendi kendine bakar cogu zaman. Guclu agactir. Yeniler kendini der. 
Ama zeytin zordur der babam. Kirilgandir. Bakim ister. Emek ister. En cok da sevgi ister.

Babam, oyle cok sever ki zeytinlerini.. Bazen takilirim O'na. Yahu ben geliyorum, beni gormuyorsun zeytinlerin basina gidiyorsun yine diye. Guler babam. Gulerim ben de. Bilirim babam en cok o tarlada zeytinlerin yaninda mutlu olur.



Gecen yaz dedi ki babam bana. Gulcin biliyor musun galiba o tarlada, cesmenin basinda yalniz kaldigim zamanlarda cok mutlu oluyorum. Bakiyorum asagida isciler agaclarin arasinda. Ben agaclarin arasinda.Mutluyum. Biliyorum. Toprakla ugrasmak o zeytin agaclarinin arasinda dolasmak babami ne kadar mutlu ediyor biliyorum. O yuzden her ne kadar zeytin isi zor olsa da, her sabah 5te kalkip yollara dusse de, yorulsa da babama sesimi cikaramiyorum. Mutlu. Annem o yuzden kisin Torbalida kaliyor mesela. Babamin yaninda olsun diye. Mutlu. 

Itiraf ediyorum, cocukken, gencken cok kizardim babama. Kapilip gidiyor agaclara diye. Gunler yillar gectikce babami daha iyi anliyorum. Agaca olan tutkusunu daha iyi anliyorum. Zarar gormesinler diye makinalar pesinde kosmasini, sulansinlar diye sistemler yaptirmasini, beslensinler diye toprakla konusmasini daha iyi anliyorum.



Ve zaman gectikce ben niye tarlada yeterince vakit gecirmedim diye daha cok kiziyorum kendime. Yeterince o dedemin bile babalarinin diktigi agaclara sarilmadim diye daha cok uzuluyorum. Hep sevdim onlari evet ama sevgimi gostermedim onlara diye daha cok hayiflaniyorum.

Zeytin agaclari koklenen koyluleri gorunce bu yuzden agliyorum iste. Benim babami koyuyorum onlarin yerine. Nasil uzulecegini, nasil yanacagini dusunup o koylu teyzelerimin amcalarimin acisini da icimde hissediyorum.




Zeytin agaci candir. Zeytin agaci hatiradir. Zeytin agaci dedelerden kalma bir emanetir. Agaclarimizin bir tanesini bile boyle hunharca gelip kokleseler babamin nasil uzulecegini dusunup o gozu yasli teyzelerin amcalarin hepsine gidip sarilmak istiyorum. 

Yapacagimiz seylerin koklu degisiklikler yapabilecegine inancim neredeyse kalmadi artik. Ama yine de su kampanyayi imzalamadan edemiyorum. Taa temmuzda bu kampanyayi ilk imzaladigimda soyle yazmistim;


Ege'de zeytin agaclari, benimki de dahil olmak uzere pek cok ailenin hayatinin parcasi. O yemyesil zeytinlikler, ailelerin gecim kaynagi oldugu kadar hatiralari, gecmisleri. Yeni yasa tasarisiyla bu zeytinlikler imara aciliyor. Araziler enerji uretimi icin kullanilabilir yapiliyor.
Yeni yasayla 25 dekarin altindaki araziler zeytinlik bile sayilmayacak. Halbuki degil 25 dekar, 25 agacin verdigi zeytinden cikarilan yagi aile hatta aileleler bir yilda tuketiyor.
Babam anlatmisti; zeytin agaci koklenmedikce olmeyen bir agac. Yanginlardan sonra bile zeytin agaci kendini yenileyebiliyor. Evladiyelik derler ya oyle.
Koklenmedikleri surece, yerlerine binalar dikilmedigi surece, diplerinde zehirli atiklar olmadigi surece Ege daglari zeytinlik kalacak. Yesil kalacak. Mis gibi kalacak. Biz de destek olursak. Ilk adim yasa tasarisina tepki gostermek. Ben de varim derseniz... imza kampanyasi icin link asagida.


Olmadi... Cikardilar yasayi...Kestiler yine agaclari. 
Canim zeytin agaclari. 

Entler varlarsa gelsinler artik! 
Gun onlarin gunu! 
Ciksinlar ortaya ve gostersinler dunyanin kac bucak oldugunu!
Yoklarsa da... ben biliyorum zeytin agaci intikamini alir.
Alir mi?
Insallah alir.
Ah canim zeytin agaclari...

Bugun de bunu cok sevdim

Abartmiyorum.
Bu aralar gunde 30 kere falan dinledigim oluyor bu sarkiyi.
Sabah hazirlanirken. Ise giderken. Ofiste calisirken.
Ne zaman dur biraz muzik dinleyeyim desem bu aralar elim bu sarkiya gidiyor.
Sonra kulagima gelince bu melodi, sanki o anda baska aklimda ne varsa onemini kaybediyor.

Oyle iste bugun de hatta bu aralar da bunu cok sevdim.
Bir de dusundum de cok soyleyen oldu da bu sarkiyi bu baska olmus be.


Gokhan Turkmen.- Kursuni Renkler

Yok olamaz, dur
Dur, gidemezsin
Gozlerimin rengi dur, bulutlara donemezsin.
Yok, alamazsin
Beni deli zaman.
Dur, omrume o kursuni renkleri suremezsin...

Iyi haftasonlari olsun hepimize...

5 Kasım 2014 Çarşamba

Cumbus Cemaat

Bugun musadenizle size yine arkadaslarimdan bahsedecegim :) 
Coook uzun zamandir blog yaziyorum. Her seyi yaziyorum. Ama laf aramizda Arkadaslarimiz basliginda yazdiklarimi bir baska severek yaziyorum. 
Iyi ki varlar :)
Taa Nisanda, Istanbuldan dondukten sonra yazmistim bu yaziyi, taslakta bekliyordu.
Bugun vakti geldi demek ki :)




Cumbus Cemaat'i duydunuz mu?
Dinlediniz mi?
Hic onlarla costunuz mu?

Cevabiniz evetse, bir sonraki Istanbul cikarmamizda sahnede bulusalim. Zira bizim Istanbul'a gidip de Cumbus Cemaat ile cosmadan donmuslugumuz yok. Haydi denk gelelim de karsilikli bir oynayalim :)

Cevabiniz hayirsa, haydi gelin siz de tanisin Cumbus Cemaatle. Siz de Cumbus Cemaat seyircileri arasina katilin. Haydi denk getirelim de karsilikli bir oynayalim :)

Ben her durumda Istanbuldaysam onlarla cosacagim yani  haydi siz de buyrun :)


Cumbus Cemaat bundan birkac yil once bir ogrenci gurubu olarak cikti ortaya. Bizim gibi ogrencilik yillarini dansla muzikle ic ice gecirenler, son sinifta arada kalirlar bir sure. Bayilarak ugrastiklari dans ve muzikle devam etmek mi? Yoksa ozel sektorun karmasasina karismak mi? Cumbus Cemaatciler o cesur ilk guruptaydi iste. Bizim gibi ikinci guruptakilere de onlari keyifle izlemek dustu :)

Cumbus Cemaat gecen yillarda cok degisti. 
Gurup genisledi. Enerjileri bence yil be yil yukseldi. Parcalara yaptiklari yorumlar daha da guzellesti. Sahneleri iyice keyiflendi. 

Ama bir yandan Cumbus Cemaat gecen yillarda hep de ayni kaldi. 
Seyirciyle kurduklari ilestisim hic bozulmadi. Parca secimlerindeki kalite, isabet hic degismedi. Ve Cumbus cemaat'in tum uyleri eglendiriken eglenmekten de vazgecmedi :) Laf aramizda adamlarin her biri ayri deli :) 





Cumbus Cemaat'i sadece bir muzik gurubu olarak gormuyorum ben. Onlar basli basina bir sov gurubu benim gozumde. 
Sahnede 2-3 saate yakin bir performans sergileniyor her konserlerinde. 
Harika caliyorlar! 
Pek guzel soyluyorlar.
Dans ediyorlar.
Parca aralarinda dinlenesi seyler anlatiyorlar :)
Sahnede bazen deliriyorlar. Ama vallahi bildiginiz deliriyorlar!
Velhasil cosuyorlar, costuruyorlar.
Ha bir de yine laf aramizda, kendileri delirip cosarken seyirciyi de aralarina kativeriyorlar.
Insan ne oldugunu anlamadan kendini deliler gibi dans ederken buluyor,

Tamam ben kapi gicirtisina bile oynayabilen bir insan olabilirim.
Kabul ediyorum.
Ama onlar sahnedeyken yerinde oturan kalmiyorsa, durum bana ozgu degil :)
Hakikaten seyirciyi costurmayi iyi biliyorlar :)

Bunlarin cogunu baska guruplarda da bulabilirsiniz, belki.
Belki.
Ama benim icin Cumbus Cemaat'i farkli kilan bambaska bir sey daha var aslinda. Seyirciyle sadece sahnedeyken degil, sahnede degilken de kurduklari iliski. 

Defalarca gittim konserlerine. Bir kere bile konser baslamadan once, aralarda ya da konserden sonra kenara cekilip kendi aralarinda konustuklarini, seyircilerden ayri bir dunyada takildiklarini gormedim. Bilakis karisiyorlar seyircilerinin arasina. Biralari tokusturup hatir soruyorlar. Iyi ki geldiniz diyorlar. Biz arkadaslariyiz tamam, Eh sorsunlar hatirimizi :) Ama onlar, kendilerini dinlemeye gelen herkese boyle davraniyorlar. Bana sorarsaniz en onemlisi bu iste. Iyi muzisyenliklerinin yaninda bir de iyi insanlar :) Iyi ki boyleler...


Bak iste yazi biraz duygusallasacakmis gibi oluyor aklima sahnedeki halleri geliyor yine gulumsuyorum :) 
Iyi ki de tam boyle olduklari gibiler.
Iyi ki de boyle deliler! 
Bence dunyada en cok onlar gibi isini severek yapan cilginlara ihtiyacimiz var. 
O zaman gelsin bir parca daha :)




Dur neymis bu cocuklar bir bakalim derseniz buyrun Cumbus Cemaat facebook sayfalarina :) 

Ne demistim en basta; bir sonraki Istanbul cikarmamizda sahnede bulusalim mi ne dersiniz? Hatta bosverin siz beklemeyin beni. Siz simdi bir eglenin, gelince de barber cosalim. Iste en yakin iki konserleri de burada :)
7 Kasim Cuma - Bronx Pi - detaylar
14 Kasim Cuma - Kadikoy Karga detaylar

Haydi iyi dinlemeler, cosmalar, oynamalar o zaman :)

3 Kasım 2014 Pazartesi

Yemek mimi yazasim geldi

Kimse beni mimlememis ama bunu gordum ve ay yazmaliyim dedim. Neden derseniz? Bu aralar bana bir sey oldu. Hani bosansam hakikaten semerimi de yiyebilirim. Burada cok yedigimi ictigimi yazmamayi deniyorum da durun musade edin sunu yazayim :) 

Gecenlerde bir cumartesi aksami arkadaslarimizla yemege gittik. Uzerinize afiyet normal sartlarda 2 kisinin yiyebilecegi ve rahatlikla doyabilecegi yemegi ben bir basima yedim. O kadar cok yedim ki masadaki herkes saskinlikla beni izliyordu. Yedik bitti dedik. Ay yok. Ben acim!  Habire etraftaki masalari izliyorum. Onlar o kadar yiyemez, ay onlara giden yemekler ne guzelmis, ay bir dahakine biz de sundan isteyelim. Sanki ben degildim onca yiyen. Ozan ertesi gun bile Hala ac misin? diye benle dalga geciyordu. Pis!

Bak ama ben hep diyorum. Benim icimde bir canavar var! Zaten ac kaldim mi da gozum donuyor. Hah iste o yuzden normalde cok da mimleri yazmayan Gulcin, kimse kendisini mimlememis olsa da yemek mimi gorunce yazmadan edemiyor :)

En sevdiğiniz yemek:
Nerden baslasam :) 
Bir kere enginar dolmasi. Ama annem yapacak dereotu cok olacak.
Sonra tavuklu pilav. Onun da mumkunse tavuklar ustune dizilip pisirilmis olacak.
Kiymali makarna. Basit ama ne yapayim seviyorum.
El acmasi ispanakli borek. Babaannem, Allah rahmet eylesin, nasil guzel yapardi. Yalniz halam da efsane yapiyor. Ay gitsem de yesem bir ara :)
Yaz oldu mu kizartma. Soyle bol sarimsakli yogurt ve domates sosuyla suslenecek.
Ciger sarma! Agir evet ama arada yenir tadina doyum olmaz.
Kiymali pide. Son cesmeye gittigimizde 10 gunde 3 kere pide yemege goturdum bizimkileri. Evet zorla :)
Balik, kalamar vs. 
Durayim bence yoksa sadece bu soru kendi basina bir yazi olacak :)
Ama durmadan enginarimi suraya bir ekleyeyim :)

En sevdiğiniz tatlı:
Bu da cok!
Kazandibi. Bayilirim!
Yogurt tatlisi ama yengem yapacak.Hafifcecik yapiyor yengem cok guzel oluyor.
Baklava buralara geldikten sonra cok sevdigim bir sey oldu. Iste guzeli yok ya burada kiymete bindi:)
Yalniz baklava ailesinde favorim hep Sutlu Nuriye. Adi bile guzel :)
Kadayif, tiramisu, limonlu parfe falan da hayir demem. 
Ama ayva tatlisi, kabak tatlisi falan bak sevmem.
Sevmedigim seyler de var yani lutfen ama :)
Bu soru bana Hollandada cok severek yedigim bir tatliyi hatirlatti :)


Siz çocukken anneniz sizi.. 
Yemek konusunda disipline soktu!
Hatta yazmistim annemin disiplinini bir zamanlar :)
Var ya dusunuyorum da yemek konusunda kendi cocugum olsam sevilmem. Bazen ben kendimi bile cekemiyorum hala yemek konusunda. Mizmizin tekiydim. Ama hic oyle annemin catalla arkamdan kostugunu falan hatirlamam. Yemiyor musun? Kalk sofradan. Bir sonraki ogune kadra yemek yok. Ben bugun yemek yiyorsam (ki hala uyuzumdur bakmayin siz yukarida yazdiklarima) annem beni disipline soktugundandir. Aclikla terbiye oldum arkadas :)

Çocukken de şimdi de..  
Yemegin soganlari buyuk dogranmissa yemem. Dedim degil mi uyuzum diye!
Pismis domatesle aram cok yoktur. Domatesler de olabildigince ince dogranacak yani. Rondolar sagolsun!
Yogurt dedin mi akan sulari durdururum.
Corbalari bile yogurt karistirarak yedigimden abim bir sure benimle ayni sofrada oturmayi reddetmistir. Reddetti de ne oldu? Oturdu yine? Napsinlar sokaga mi atsinlar beni Allah Allah :)

Yemeyi sevdiğiniz ilginç şeyler:
Tavuk suyu.
Oyle sade. Icinde hicbir sey olmadan. Yani bana sorarsaniz bu hic ilginc degil. ama Ozan ben ne zaman tavuk suyu yesem saskinlikla bakiyor. Hala! 10 kusur sene olmus Ozan hala sasiriyorsa ben heralde ilginc bir sey yiyorum :) 

Türk mutfağı dışında sevdiğiniz mutfak:
Haydi hepbirlikte tahmin ediyoruz?
Evettt Gulcinceyi okuyan herkes bildi eminim :) Japon mutfagi!
Gecen gun is cikisi yaptik Ozanla. Ay nasil yedim yine :) Size bir sey soyleyeyim mi? Eger ki onceki hayat diye bir sey varsa ben o onceki hayatimda kesin Japondum :)


Yemeyi sevdiğiniz en sağlıksız şey: 
Cips yiyorum, pringles cok seviyorum.Nutella ile askim malum.
Cerez falan ver bana hayatta hayir demem. hele antep fistigi falan of aman!
Bir de cigdem citletmeye bayilirim. Olsa da yesek :)

Alerjiniz: 
Kiraz!
Ama soyle.
Insan gibi yersem bir sey olmuyor.
Yalniz tahmin edeceginiz uzere benim kantarin topuzu bazen kaciyor. Bir oturusta yarim kilo bir kilo yerim biraksaniz. Hah iste oyle birakinca ve yarim kiloyu gecince alerjiler geliyor. Of cok fena.
Biliyorum ama yine de yiyorum. O daha fena :)

En sevdiğiniz meyve:
Keisnlikle.
Ama ben hakikaten meyve canavari bir insanim. Cocukken de doktorum Oguz amcam, yemek konusunda cok uyuz olmama ragmen annemi cok da daraltmiyormus deli gibi meyve, peynir, yogurt yedigim icin. Cok daraltmiyormus ama yoksa annem ne azarlar yedi be benim yuzumden :)
Karpuz, kavun, elma, muz, cilek, kiraz ben meyvede secici degilim galiba :)


En sevdiğiniz atıştırmalık:
Leblebi.
Annem soyledi, diyetlerde de cok acikinca 1 cay bardagi kadar oneriyorlarmis sekerim hic kafami takmadan yiyeyim :)
1 cay bardagi kadar ama kendime hatirlatayim :)

En sevdiğiniz içecek:
Ayran.
Ama acik ayran olacak ya da illa cam sisede olacak. 

Asla yemeyeceğim ve içmeyeceğim dediğiniz şeyler:
Uyuz bir insanim demistim bakmayin siz yukaridakilere. Yedigimi bayilarak yiyorum ama yemedigimi de hakkaten yemem.
Eskiden yurt disina cikmadan yemediklerim coktu. Ama baya direncim kirildi. Aclik iste ne yapacaksin. Insan yoklukta herseyi yiyor. O yuzdensimdi bak aklima cok sey gelmedi.
Ama bu soruyu anneme ya da Ozanan sorsaniz sayfalarca yazarlar :)
Asla demektekten cekiniyorum artik. Bakiniz susi hikayesi
Ama uzak dogu sokak yemeklerine karsi mesafeliyim. Oyle bocuk kizartmalari, falan almayayim. Bir de fransiz mutfaginin nadide yemekleri kurbaga bacagi, salyangoz falan yemiyorum. Bu Ozan var ya salyangoz yedi! Ben yemedim. Aferin bana. Yalniz guzelmis oyle diyor :)

Sonsuz tane de olsa yiyebileceğiniz şey:
Yesil erik!
Arada pisi, boyoz falan yigsaniz onume yerim gibi geliyor da yok onlar yenmiyor :)

Çorbaların kralı:
Tarhana!
Tek gecerim arkadas. Yok boyle lezzet. Dur aksama yapayim :)
Bir de sanirim tarhanayla ilgili su yazi blogumda en sevdigim yazilardan biri :)

Kahvaltıda tercih ettiğiniz şey:
Klasik Ege kahvaltisi seviyorum.
Beyaz peynir. Domates ustune zeytinyagi ve kekik. Yine beyaz peynir, yine beyaz peynir, yine beyaz peynir.
Beyaz peynir demis miydim? :)


Açken ben...
Ben degilim! Vallahi!
Onume kimi koysaniz yikip gecebilirim. Acim yeter diye toplanti odalarindan cok cikmisligim, evden cikmak konusunda gecikiyoruz diye cok olay cikarmisligim var. Yapma. Beni ac birakma. Vallahi bak. Sonu hic iyi olmuyor soyleyeyim. :)

Bir keresinde yemek yerken...
Hungur hungur aglamistim.
Neden?
Neymis anneannem bana sarmayi asma yapragi diye yedirmis ama meger paziymis.
Yerken de agzima bir garip geliyor demistim de anneannem yok kizim yok demisti.
Yazik sonra ici el vermedi de kizim bu paziydi dedi.
Sen misin paziydi diyen?
Ben bir aglama tuttur. Ama bir yandan da son sarmalari agzina atmaya devam et. 
Ay vallahi bak ya yemek konusunda kendi cocugum olsam sevilmem demistim degil mi? Simdi o aglayan Gulcinin yanina gidip verecegim agzinin payini :)

Haydi afiyetle olsun efendim :)
Beni mimleyen yoktu boyle kendi kendime gelin guvey oldum da ay isteyen yapsin seklinde mim yazisi bitirmeyi de hic sevmiyorum.
O yuzden ben de hmmm Yelizi mimliyorum.
Baska sey olsa mimlemem bak Yeliz ama biliyorum yemek dedin mi sen de bir saygi durusuna gecersin :)

Haydi efendim en sevdiginiz yemekler tadinda bir hafta olsun :) 

PS: Yazinin basinda "Burada cok yedigimi ictigimi yazmamayi deniyorum da..." yazmistim ya, musadenizle onu bir geri aliyorum! Bu yazyi gectim ekledigim linklere de bakarsak denemisim belki de kesinlikle olmamis  :)

Bunlar da ilginizi cekebilir

Related Posts with Thumbnails