Esik...

Bugun ve yarin Rotterdamdayim. 

Sebep malum; toplantilar. 

Laf aramizda iyi ki varlar da sayelerinde ben de geliyor arkadaslarimi goruyorum :)

Bugun sabahin korunde yola koyulmaktansa, dun aksam geldim Rotterdam'a. 

Esen ve Barisla yemek yiyip, sohbet ettik eski gunlerdeki gibi. 

Bir Ozan yoktu aramizda o da bir dahaki sefere artik dedik. 

Simdi is guc. 

Aksama yine arkadaslarimla bulusma. 

Yarin da ver elini Londra. 

Kisa kaliyorum ama hic yoktan iyidir. 

Kafam karisiyor aslinda. 

Dun mesela bir an kendimi Istanbul'a gelmis gibi bile hissettim. 

Yerim, yurdum, ozlemim neresi artik kafam da algilayamiyor sanki :)

Simdi bu yaziyi yazma sebebime geleyim... 

Dun aksam kendimce bir milat yasadim Rotterdam'da.

Kendimce onemli bir esigi atladim...

Ben dun aksam buradaki evimize gittim.

Daha onceki gelismlerimde gitmek istememistim, hatta onunden gecerken bile biraz huzunlenmistim ama dun aksam biriken mektuplarimizi almak icin icine bile girdim.

Ayniydi.

Ufak bir iki degisiklik ama genelde ayni.

Koltuk ayni, camin onundeki cicek ayni, mutfak ayni.

Evin hali, havasi ayni...

Kotu hissetmedim.

Hosuma gitti evimizi gormek..

Bunu biliyordum zaten ama uzulurum saniyordum.

Yok oyle olmadi; duygulandim hakikaten ama uzulmedim, incinmedim.

Iste o an dedim ki ben alismaya baslamisim Londra'ya.

Demek ki atlatmaya baslamisim o benim icin zor donemi.

Hani taa Ekim ayinda tasindiktan sonra buraya ilk gelldigimizde soyle yazmistim ya...

Bir sure sonra bu duygusal hal bitecek biliyorum. Hani Rotterdama gelmek hicbir zaman ne bileyim Madrid'e toplantiya gitmek gibi olmayacak elbette ama biliyorum ileride boyle de olmayacak. Daha normal olacak hersey. 

Hakliymisim.

Daha normal artik hersey.

Ama hala Rotterdam'a gelmek baska bir yere gitmek gibi, yok, degil.

Hala baska.

Ve hep baska olacak onu da biliyorum.

Ote yandan boyle iste....

Ben dun aksam kendmce en onemli esigi atladim be blogum.

Evime girdim.

Dolandim.

ve gozlerim dolmadan oradan ayrildim.

Evet cok tatli baska bir sahibi var artik ama ne hissetim biliyor musun?

Orasi hala biraz benim evim...
Ve hep de biraz oyle olacak...

Bugun de bunu sevdim

Biz aksama fasila gidecegiz de aklimdan boyle sevdigim sarkilar bir bir geciyor.
E dedim aklimdan gecenler, kendi kendime mirildandiklarim Gulcince'ye de gelsin o zaman.
Iyi hafta sonlari hepimize
Hastalar iyilessin.
Yorgunlar dinlensin.
Gonuller senlensin :)

O agacin altini simdi aniyor musun?

gölgesinde mevsimler boyu oturduğumuz 
hep elele vererek hayaller kurduğumuz 
kimi üzgün kimi gün neşeyle dolduğumuz

o ağacın altını şimdi anıyormusun 
o güzel günler için bilmem yanıyormusun 
At kadehi elinden bin parcaya bolunsun

At kadehi elinden
Bin parçaya bölünsün
Dökülsün meyler yere
Hâtıralar gömülsün

Muhabbet bagina girdim bu gece

Muhabbet bağına girdim bu gece

Açılmış gülleri derdim bu gece
Vûslatın çağına erdim bu gece
Muhabbet doyulmaz bir pınar imiş

Izledik: Hobbit 2

Ne heyecanla beklemistim gecen yil Hobbit filmini. Acikcasi Hobbit 2yi benzer bir heyecanla bekledigimi soyleyemeyecegim. Hatta oyle beklemiyormusum ki Hobbit'i izlemeyi, afisleri gordugumde aa Hobbit zamani ne cabuk geldi diye dusunurken yakaladim kendimi. Bu yil oyle seyler yasadik, oyle seyler okuduk ki Turkiye'de o heyecan bana yetti sanirim. Heyecanla bekledigim, izledigim tek sey Turkiye gundemi su ara. Keske film olsaydi o yasadiklarimiz da...

Bu kez 3 boyutlu izlemedik biz filmi. Sevemiyorum o gozlukleri elimde degil. Bir de filmin 3 boyutlu olaninin saati bize uymayinca, bir de 3 boyutlu olanin fiyati hakikaten baya fazlaca olunca aman dedik 2 boyutlu izleyiverelim ne olacak. Belki cok sey kacirmisizdir bilmiyorum ama filmin sonunda ben kararimizdan memnundum, iyi ki boyle izlemisiz.

Ben cok begenmedim Hobbit 2'yi. 1' filmden guzeldi ama hala Yuzuklerin Efendisi'nden aldigim tadin yanina bile yanasamadi. Her ne kadar 2. filmi 1.den daha guzel bulsam da; 1. filmde en azindan Hobbitlerin evlerini falan gormek beni mutlu etmisti, bunda onu da bulamadim :) 

Belki biz alistik. Belki beklentilerimiz cok yuksek. Belki Yuzuklerin Efendisi hikaye olarak Hobbit'e gore cok sansli. Belki de hakikaten gundem etkisi. Sebep hangisi ya da hangileri bilmiyorum ama filmden sonra genel hissiyatim Daha iyi olmaliydi oldu. Bence oyle, daha iyi olmaliydi.

Birinci filmde bazi sahneleri cok uzun bulmus E tabi bir kitaptan 3 film baska nasil cikacak? diye dusunmustum. Ikinci filmde ise bazi bolumlerin cok ama cok hizli gectigini dusundum. Hani kitabi okumamis olsam bu olayin filmle ne alakasi var diye bile dusunebilecegim sahneler gecti gitti. Konular uctu kacti. Acikcasi beni oyle cok etkileyen, vay be super olmus diyerek izledigim pek de bir sey olmadi. Dedim ya bence daha iyi olmaliydi.

Heyecanin buyuk kismini 3. filme saklamis Peter Jackson, belli. Artik seneye gorecegiz ne olacak. Ve kimbilir o bir sende bizim hayatimizda Hobbit'ten daha heyecanli neler olacak. Iste o kisim daha merak uyandirici hepimiz icin. Peter Jackson kusura bakmasin da bu sene durum boyle ne yapalim... Umarim seneye ulke gundemi filmler icin heyecanlanmamiza izin verir. Cok iyimser dusundum sanki...

Tilkinin donup dolsip gelecegi yer

Kurkcu dukkaniymis.
Bizimki de ofis.
Iste yine donduk geldik ofisimize.

Aralik ayinin sonunda yani Christmas ve yeni yil arasinda burada ofisler bos oluyor. Hatta bir kismini kapatiyorlar bile. Isinma, guvenlik, temizlik gibi masraflari dusununce zaten cogunlugu bos olacak bir ofisi acik tutmanin anlami yok bence de. Oh iyi yapiyorlar boylece biz de ofise gelmek zorunda olmuyoruz. 

Aralik ayindaki cilgin toplanti seruvenini de dusununce ben Aralik basindan beri dogru duzgun ofise gelmedim diyebilirim. Bugun uzun zaman sonra ofisteki ilk gunum. Hosgeldim kurkcu dukkanim :) Yalniz soylemeden gecemeyecegim ofise gelmek cok hosuma gitti. Ozlemisim. Geldim. Insanlarla konustum. Bol sutlu kahvemi aldim. Blogumun basina gectim. Oh! Bir de isin icinde calismak olmasa baya baya eglenecegim :)

Boyleyim ben. Bir sekilde kurumsal hayati seviyorum. Giyinip kusanip ise gelmeyi, insanlarla konusmayi, ogle yemeklerinde cene calmayi, ofis hayatini seviyorum. Calismayi da seviyorum aslinda. Toplantilara girmeyi, problem cozmeyi, tartismayi. Hakikaten seviyorum. Tek sorun su ki yaptigim isi sevmiyorum. Bir de sevdigim bir isi yapiyor olsam. Ah iste o zaman hakikaten mutlu olacagim. 2014 su ofisteki ilk calisma gunumde cani gonulden diliyorum sen bana sevecegim bir is ver insallah. Haydi yap bir guzellik be olur mu :)

Bugun ofisteki insanlarin cogunun surati asik. Bir kac tanesi haric. Biri benim karsimda oturuyor. Biraz muhabbet ettim de o yuzundeki kocaman gulumsemenin sebebini ogrendim. 2 cocukla evde gecirilen 2 haftadan sonra ofise gelmek tatile gelmek gibi dedi. Oh be simdi tatil bana basliyor iste dedi :) 

O zaman hepimize iyi calismalar, calisan ebeveynlere ayni zamanda iyi tatiller :)

Tamam ofisi seviyoruz da bir dahaki tatil ne zaman? 

Breaking Bad ile de vedalastik...

Tam olarak ne zaman Breaking Bad Izlemeye basladik hatirlamiyorum. 

Ama saniyorum ben biraz hastaydim ilk bolumleri izledigimizde. 

Ozan DVDlerle eve gelmisti. 

Harika bir diziymis demisti. 

Hic orali olmadim. 

Su DVD kapagiyla cikmis dizinin nesiyle orali olayim ben?

Zaten hastaydim da.

Ates bir geliyor, bir gidiyor.

Hollandanin yagmurlu kis gunlerinden biri.

Disarida gri bir hava.

Kocaman yagmur damlalari camlardan suzuluyor.

Ilk bolumu izlerken arada gozlerim kapaniyordu.

Yil 2010 muydu acaba?Yokasa 2011 mi?

Tam hatirlamiyorum.

Walter White.

Evli. biri lise ogrencisi, biri sevgili karisi Skyler'in karninda iki cocuk babasi.

Bir lisede kimya ogretmeni.

Hani o isini severek yapan, bilgisiyle insani kendine hayran birakan ama bildikleri ogrencilere fazla gelen cinsten.

Oglunun fizik tedavi gormesini gerektiren sorunlari, evin odenmesi gereken kredi borcu ve Walt'un sadece ogretmen maasi var. Bir de okul sonrasi calistigi oto yikamacidan kazandigi uc-bes kurus.

Hayat akip gidiyor White ailesi icin.

Ta ki Walt akciger kanseri odugunu ogrenene kadar...

Sonrasi 5 sezon soluksuz izledigimiz bir macera.

Walt eski ogrencisi Jesse ile bir ortakliga basliyor.

Ve kimya bilgisini bambaska bir alanda kullaniyor.

Uyusturucu uretimi...

Sonrasi anlatilmaz, izlenir...

Biz 5 sezon bildiginiz soluksuz izledik.

Breaking Bad, benim bugune kadar izledigi en iyi diziydi.

Bugune kadar bir suru dizi izledim ve onlarin icinde de cok guzel olanlar vardi mesela Dr. House.

Ama Breaking Bad hakikaten baskaydi.

Tam olarak ne zaman tutkunu oldum bilmiyorum ilk sezonun ortalari olabilir. Ama iste o andan itibaren izlerken aman yeter dedigim, sikildigim 1 bolum bile olmadi.

Konu, senaryo, cekimler... hepsi bir yana, oyunculuklar baska bir yana

Zaten su 5 sezonda aldiklari onlarca odul de bir nevi gosteriyor, dizideki oyunculuklar inanilmazdi. 

Bu tatilde son 2 sezonu izledik Ozanla. 

Evet neredeyse 25 bolum falan izlemisizdir.

Waltla yattik, Jesseyle kalktik diyebiliriz bir kac gun. Hele hastalik dolayisiyla eve tikilinca harika oldu bu durum.

Ve dun gece itibariyla Breaking Bad bizim icin de bitti.

Tam da kendine yakisan, ne iyi etmisim de izlemisim bu diziyi dedirten bir finalle.

Cok guldum, cok uzuldum, Walt'u, Jesse'yi ayri ayri cok sevdim, onlara cok kizdim.

Bazen gidip iki tokat atmak istedim. 

Bazen ya bir gidip sarilayim su adamlara dedim.

Oyle bir yandan obur yana savrulup durdum ben bu dizide.

Ama her bolumun sonunda vay be ne bolumdu dedim.

Dizinin sonunda da vay be ne diziydi...

Konusu hakkinda baska hicbir sey soylemeyeyim.

Cunku oyle bir dizi ki en ufak ayrinti bile sizi saskina cevirebiliyor.

Ben izledim.

Izledigim en iyi diziydi diyorum.

Bana sorarsaniz, ne yazsam olmayacak, ne yazsam yetmeyecek bu diziyi anlatmaya.

Ama bir yandan herkesin tarzi da olmayabilir tabi.

O yuzden izlerseniz ve ilk sezon 2-4 bolumden sonra hala kapilip gitmediyseniz sonra bana aman ne yaptin Gulcin demeyin :)

Ama benim gibi kapilir gidersneiz son bolumu izledikten sonra benimle ayni hisleri paylasirsiniz belki.

Su an tam olarak hissiyatim:

Bu kadar guzel bir diziden sonra biz daha ne izleyebilirz ki...

ve bitti...