Zaman degisti,
twitter, blogger, facebook.
Hepimizin dusuncelerini ozgurce! soyleyebilecegi mecralar var artik.
Ne mutlu!
Ben dusunce ozgurlugune yurekten inaniyorum.
Saygi cercevesinde soylenen her dusunceyi de dinlerim, tartarim kafamda. Hak veririm ya da vermem ama dusunurum ustune.
O yuzden dusuncelerimizi soyleyebilmek konusunda ozgurlesiyorsak gercekten ne mutlu!
Ama ozgurce dusunmek, yazmak dusunceleri yuzunden baskalarini yargilayip infaz etmek mi?
"Hmm demek sen boyle dusunup yazmissin zamaninda, dur ben kendi dusunce ozgurlugumle seni bir yerden yere vurayim" demek mi?
Insanlar nasil bu kadar iki yuzlu oldu?
Bir de klavye cesurlari, yalakalari var ki sormayin.
Mangalda kul birakmayanlar.
Atip tutanlar!
Birilerine yaranacagiz diye yapmadigi maymunluk kalmayanlar.
Dusunce ozgurlugu atip tutmak, ilerisini bir adim sonrasini dusunmeden insanlari galeyana getirmek, ruzgar nereden eserse o yana meyletmek mi?
Insanlar nasil bu kadar yalaka oldu?
Sadece sosyal mecrayi kullanan insanlar degil ki beni sasirtan.
Ulkemizin onde gelen basini, medya kuruluslari onlara da hayret etmemek mumkun mu?
Yasadigimiz herseyde! "Hayat devam etmeli" diye burnumuza eglence programlarini dayayan kanallar, gazeteler, yayin kuruluslari...
Dun aksam yaptiginiza saygi duyuyorum, yapilmasi gerekeni yaptiniz bence ama soz konusu reyting olunca mi o suursuz eglence progralariniz dizileriniz durdurulabildi?
Dun aksam yaptiginiza saygi duyuyorum, yapilmasi gerekeni yaptiniz bence ama soz konusu reyting olunca mi o suursuz eglence progralariniz dizileriniz durdurulabildi?
Bu nasil bir cikar dunyasi oldu?
Bu kadar karmasik degil ki dunya...
Dusununce bir varmis bir yokmus bu kadar hayat dedigin...
Yitip giden kim olursa olsun.
Gidene de zor kalana da zor olum dedigin.
Allah rahmet eylesin ve ailesine sabir versin demek varken ne ki bu ofke, bu hirs, bu cikarcilik, bu intikam.
Oyle bir cagda yasiyoruz ki...
Dusuncelerinden dolayi insanlar yargilaniyor hapislerde yatiyor.
Dusuncelerinden dolayi insanlar oldukten sonra bile amansizca elestiriliyor, bir Allah rahmet eylesin denmiyor da agza ne gelirse o sayiliyor, saygisizligin ulastigi seviyeyi akil almiyor.
Dusuncelerinden dolayi insanlar yerden yere vuruluyor, hedef tahtasi yapiliyor.
Ve hata...
Dusuncelerinden dolayi insanlar olduruluyor.
Yillar once 1 Subatta, 24 Ocak'ta, 19 Ocak'ta ve daha nicelerinde oldugu gibi...
Sonra kendi dusunce ozgurlugunu onlarinkinden ustun gorenler sariliyorlar klavyelere...
Insanin okuduklarini akli almiyor, ici kaldirmiyor, vicdani kabul etmiyor.
Sonra kendi dusunce ozgurlugunu onlarinkinden ustun gorenler sariliyorlar klavyelere...
Insanin okuduklarini akli almiyor, ici kaldirmiyor, vicdani kabul etmiyor.
Bugun cok sevdigim bir arkadasim soyle yazmis:
Pink Freud güzel söylemiş:
"Bazı insanlar o kadar nefret dolu ki, "Seni kim sevmedi de böyle oldun?" diye sorasi geliyor insanın."
Ne kadar dogru...
Ben de ne zamandir dusunuyorum...
Biz nasil bir vicdansizlar cagina dustuk Allahim :(
