Boyle yazip yazip buraya eklemedigim bir suru yazi buluyorum taslaklarda.
Eklemeyeceksem niye yaziyorum?
Yaziyorsam niye eklemiyorum?
Bilsem...
Neyse simdi gelmis diyeyim :)
Meger ben uzaklardayken gelmis o gun bizim ofiste olacaginin haberi hatta ogleden sonra bir de toplanti yapacakmis hepimizle. Yapti da nitekim. Dizildik karsisina sirketimizin durumunu dinledik. Maillerden okumaktansaa bu bilgileri kanli canli bir insanin agzindan dinlemek gercekten daha faydaliydi. Sirketle ilgili pek cok sey anlatildi bugun. Sirketi ilgilendiren benim blogumu ilgilendirmeyen bir cok sey. Ben kendimi ilgilendiren cok ilgilendiren bir cumle cektim aldim icinden o 2 saatlik konusmanin. Aslinda benim yorumladigim yonuyle anlatilmamisti, benim yorumladigim yonu ima bile edilmemisti. Ama hani bazen bir cumle bir isik yakar aklinizda, bin kere benzer seyler duymus olsaniz bile o an bir isik yanar beyninizde... Sanirim benim aklimdaki isik da o gun yandi o cumleyle. Hep oradaydi o isik biliyorum ama belki o gun geldi yanmasinin vakti. Tam olarak ceviremem belki neydi o cumle ama asagi yukari soyle bir seydi:
Hayatta basari da basarsizilik da vardir; olacaktir. Yapmamiz gereken basarisizligin golgesinin basarinin isigini ortmesini engellemektir. Basarisizligin hayatinizda yarattigi etkinin, basarilarinizin hayatinizda yarattigi etkiden buyuk olmasina izin vermeyin...
Ne kadar acik ve ne kadar net. Belki pek cok kisi icin anlamsiz ama benim icin ne kadar anlamli bir cumle bilemezsiniz. Ben o kadar cok yapiyorum ki bunu... Yaptigim seyleri kucumseyip bir kenara atip basaramadigim her seyde kendime o kadar cok yukleniyorum ki. Basaramadigim seyleri unutmamak icin oyle buyuk bir caba veriyorum ki. Bu yuzden kendime ettigim iskencenin haddi hesabi yok...
Hatta bu blogu acmadan once kendim icin yazdigim yazilar hep mutsuz oldugum donemlere ait. Sanki beynim aman unuturum basaramadiklarimi diye bir de not aldiriyor bana. Unutmamak, unutturmamak icin ne gerekiyorsa yapiyor. Hatta biraz ustune ortersem o canavar hissin hadi bakalim ac oku da yazdiklarini nasil basaramamissin gor diyor. Emek harciyor, cabaliyor ve cogu zaman unutturmamayi basariyor. Halbuki ne kadar basit bir cumleyle acikladi bizim buyuk patron bugun. Bunun olmasina izin vermeyin...
Kolay degil elbet hele de benim gibi ya atomun cekirdegini mi parcaliyoruz siradan isler iste abartmaya gerek yok diye dusunenler icin. Evet boyle dusunuyorum, hayatta insanligin gelecegine, sagligina yardimi olmayan isler disinda benim isim gibi ilserin cok da abartilmamsi gerektigini dusunuyorum. Belki de o yuzden ne is yapiyorsun diyenlee cevabim hep ayni: Ozel sektor iste sabah git aksam gelme! :)
Bir de kolay degil elbet benim gibi kendine hayran deli misali ortalikta var ya ben neler yaptim diye dolasmayi ayip bulanlar icin. Evet boyle halleri biraz ayip biraz da komik buluyorum :) yani herkes isini yapiyor bir de bundan ovunmek afedersiniz ama bana biraz komik geliyor. Hatta ofiste karsima gecip boyle anlatanlar olunca hadi egil takayim bir beslik falan diyesim bile geliyor :)
Ama yok kolay olmali. Belki insan ortada dolanmamali yine kendini ove ove (ayip ama gercekten :)) ama yaptiklarini da kucumsememeli. Evet atomun cekirdegini parcalamiyoruz belki ama yaptiklarimizla da ovunme sansimiz olmali. Daha da onemlisi basaramadiklarimizi unutma, geride birakma, oraya saplanip kalmama imkanini vermeli insan kendine. Ne guzel soyledi bugun buyuk patron basarisizligin golgesi basarinin isigini kapatmamali.
Bugunden aklimda kalacak en onemli sey buydu. Yalniz sunu da hatirlamadan edemeyecegim buyuk patron ile ayni saatte ofise geliyorum tey tey tey :)
ve bugun...
Oyle kolay degil degismek.
Ben hala ayni benim ama ogreniyorum.
Hatalari ardimda birakip yurumeyi ogreniyorum.
Onlari kabullenip, onlardan da dersler alip yoluma devam etmeyi ogreniyorum.
Unutmuyorum ama geride birakmayi ogreniyorum.
Bir de hala buyuk patron ile ayni saatte ofise geliyorum.
tey tey tey :)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
